ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΣΤΟ CONGO ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΤΣΑΠΑΡΑ

Ομιλία του π.Θεολόγου για την ιεραποστολική προσπάθεια στην Αφρική που έγινε στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών

Συνέντευξη του Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής π. Νικηφόρου Μικραγιαννανίτη

Στην «τριτοκοσμική» Αφρική...

πηγή:amen
του Ανδρέα Ε. Θεοδωράτου, Πολιτικού Μηχανικού

Φτάνοντας ξημερώματα στο Παρίσι, στην πόλη του Φωτός, μετά από παραμονή 20 ημερών στην μεγάλη χώρα του Κονγκό, το μυαλό είναι θολωμένο. Οι εμπειρίες συμπυκνωμένες και πρωτόγνωρες. Πριν 8 ώρες είχαμε αφήσει, μαζί με τον π. Θεοδόσιο, τη σχεδόν σκοτεινή (λόγω λιγοστών φώτων) Κινσάσα -πρωτεύουσα της Ρεπουμπλικανικής Δημοκρατίας του Κονγκό (πρώην Ζαΐρ), και φτάσαμε στο πολύφωτο Παρίσι. Αφήσαμε τον «Τρίτο Κόσμο» και ήρθαμε στον «Πολιτισμό». Αφήσαμε τα μικρόβια και τις μεταδοτικές αρρώστιες και ήρθαμε στο « καθαρό περιβάλλον».


Αβίαστα και χωρίς σκέψη άρχισα τις συγκρίσεις. Όλα μου φαίνονταν διαφορετικά και όντως είναι.


Παρατηρώ τους ανθρώπους. Όλοι τρέχουν. Όλοι κάπου πάνε γρήγορα. Αν τους σταματήσεις και τους πεις καλημέρα θα απορήσουν. Στην Αφρική άλλοι ρυθμοί. Πιο αργοί. Λιγότερα αυτοκίνητα. Λιγότερα και σαφώς χειρότερα μέσα μεταφοράς.
Αν χαιρετήσεις τον κόσμο, όλοι θα σε χαιρετήσουν. Τα πρόσωπά τους πιο ήρεμα, ίσως και πιο πονεμένα, αλλά σίγουρα πιο ήρεμα και με περισσότερο χαρά. Τα παιδιά της Αφρικής έχουν περισσότερο φως στα πρόσωπά τους, παρ’ όλη τη δερματική τους απόχρωση. Έχουν φως στα μεγάλα και εκφραστικά μάτια τους, στις κινήσεις τους, στην συμπεριφορά τους, στο ευχαριστώ τους!


Τους λείπει το φαγητό, το νερό, η εκπαίδευση, το σύνθετο παιχνίδι, η τηλεόραση, οι «διασκεδάσεις», αλλά η συμπεριφορά τους είναι αγνή, άδολη, αυθεντική… Βρίσκουν χαρά στο παραμικρό. Τους δίνεις μια απλή καραμέλα και σε αντικρίζουν με βλέμμα γεμάτο ευγνωμοσύνη!


Άκουγα από μικρό παιδί για την τριτοκοσμική Αφρική. Περίμενα να δω τους υποανάπτυκτους, τους δυστυχισμένους.


Τους βρήκα, τους αντίκρισα. Και είναι πολλοί. Πάρα πολλοί. Αλλά τελικώς βρήκα ανθρώπους να με ελέγχουν και να αναρωτιέμαι ποιοι είναι και πού ζουν τελικώς οι «τριτοκοσμικοί»!


Γνωρίσαμε και ζήσαμε ανθρώπους που έχουν αφιερώσει όλο το είναι τους, όλη την ύπαρξή τους, στην προσφορά, στην ανιδιοτέλεια  και στην διάδοση του μηνύματος της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην χώρα. 


Συναντήσαμε και θαυμάσαμε τους φοιτητές της Θεολογικής Σχολής του πρώτου Ορθοδόξου Πανεπιστημίου της Αφρικής στην Κινσάσα, το οποίο οραματίστηκε και υλοποίησε με πολύ κόπο και αγώνα ο σεβαστός σε όλη τη χώρα Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πενταπόλεως κ. Ιγνάτιος, ο οποίος με πολύ σοφία επιστράτευσε και τον κατά πάντα άξιο διάδοχό του Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής κ. Νικηφόρο Μικραγιαννανίτη.


Εκεί οι αντιθέσεις στις συγκρίσεις μεγαλώνουν.


Πανεπιστήμιο υποδειγματικής λειτουργίας. Πρότυπη Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή. 75 φοιτητές. 75 ιεραπόστολοι. Όλη μέρα εκεί, ή τι λέγω, όλα τα 5 χρόνια σπουδής, εκεί. Δεν υπάρχουν τα χρήματα να πάνε στα σπίτια τους. Με κέντρο έναν λαμπρό βυζαντινό ναό αφιερωμένο στην μνήμη του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη, στον οποίο γίνονται καθημερινά οι βασικές ακολουθίες της Εκκλησίας μας. Δεν μπορούσα να κρύψω τα συναισθήματα κατανύξεως στο πρώτο μεγάλο απόδειπνο που συμμετείχαμε εκεί. Με σιγουριά κατάλαβα ότι ήταν το καλύτερο πού είχα ζήσει στην ζωή μου. Να ακούς 30- 40 νέους να ψέλνουν χορωδιακά το  «Μεθ’ ημών ο Θεός» και το «Κύριε των Δυνάμεων». Επιπλέον συνειδητοποιούσες έντονα την κοινή λειτουργική εμπειρία με την εκκλησία της Αφρικής και το βίωμά μας με το δική μας σε κάνει καταλαβαίνεις το πόσο μαζί και ίδιοι είμαστε μες στην ανθρώπινη διαφορετικότητά μας. Όλα εκεί προσφέρονται Δωρεάν, χωρίς καμιά επιβάρυνση για τους φοιτητές. Από την φοίτηση, μέχρι την ένδυση και την διατροφή. Γεγονός αδιανόητο για την χώρα του Κονγκό. Τίποτα δεν γίνεται δωρεάν στην χώρα αυτή. Ούτε δωρεάν παιδεία υπάρχει, ούτε δωρεάν υγεία.


Πανεπιστήμιο καθαρό, χωρίς επιγραφές, λερωμένους τοίχους, πανό, αφίσες, ντουντούκες, καταλήψεις.
Το κάθε πράγμα στην Αφρική το δημιουργούν για να το χρησιμοποιήσουν σωστά. Αλλιώς δεν έχουν την πολυτέλεια να το φτιάξουν.


Επιπλέον μένεις κατάπληκτος όταν στην «τριτοκοσμική» Αφρική αντίκρισα 6:30 ώρα το πρωί, στην αρχή του κυριακάτικου Όρθρου τον ναό του Αγίου Ανδρέου στην Κανάγκα – το κέντρο όλης της Ορθόδοξης Ιεραποστολικής προσπάθειας της χώρας- σχεδόν γεμάτο από πιστούς όλων των ηλικιών και μέχρι τις 7:30 να έχει γεμίσει και ο κόσμος να παραμένει έξω στον ήλιο έως στις 11 περίπου που τελείωσε η Θεία Λειτουργία. Όπως έμεινα έκπληκτος και με την χορωδία περίπου 30 παιδιών που έψαλλαν βυζαντινά στα Ελληνικά , στα Γαλλικά και στις τοπικές τους διαλέκτους, με εκπληκτικό τρόπο και μέσα μου αναρωτιόμουν αν σε ολόκληρη την Ορθόδοξη Ελλάδα υπάρχουν τέτοιες χορωδίες. Η ώρα του «Κοινωνικού» μεγέθυνε τον θαυμασμό μου, όταν στον κατάμεστο ναό και στο κάλεσμα του ιερέως να μεταλάβουν οι πιστοί, δημιουργήθηκε χωρίς καμία αναστάτωση και ανησυχία μία σειρά που ξεκινούσε από τους ιερείς και τελείωνε έξω από τον ναό! Στον νου μου έρχονταν αντίστοιχες εικόνες από τις δικές μας ενορίες! Σε εκείνον τον ναό η Πάτρα τους λέει πολλά! Μας συνδέει κάτι. Αυτό είναι ο Άγιος Ανδρέας! Ο Άγιος είναι πάντα μαζί μας. Πάντα μπροστά μας. Όντως οικουμενικός απόστολος. Αφήσαμε τον τεράστιο ναό του Πρωτοκλήτου των Αποστόλων στην πόλη μας και στο Κονγκό αντικρίσαμε με δέος τον μεγαλύτερο ορθόδοξο ναό της Χώρας αφιερωμένο στην μνήμη του!


Η επίσκεψή μας στα «τριτοκοσμικά» σχολεία τους ήταν η επόμενη έκπληξή μας. Επισκεφτήκαμε σχολεία όλων των βαθμίδων. Η Ορθόδοξη Εκκλησία προσπαθεί δίπλα από κάθε Ναό που κατασκευάζει να οικοδομεί και ένα σχολείο. Σε μερικές περιπτώσεις προηγείται η οικοδόμηση του σχολείου από τον Ναό. Τα παιδιά διψούν για μάθηση. Μόνο στα σχολεία Lumiere de Nations (Φως Εθνών) που ίδρυσε ο γνωστός αείμνηστος, μεγάλος και φλογερός ιεραπόστολος π. Χαρίτων Πνευματικάκης και τα συντηρεί ο δραστήριος Ιεραποστολικός Σύλλογος της πόλεώς μας «Πρωτόκλητος» φοιτούν δωρεάν πάνω από 1000 παιδιά.  Παρατηρείς από την πρώτη στιγμή που κυκλοφορείς στις διάφορες πόλεις ότι σε όλα τα σχολεία του Κονγκό οι μαθητές είναι με ομοιόμορφο ντύσιμο. Ξεχωρίζουν και σε ξαφνιάζει το θέαμα ευχάριστα. Όπως ξαφνιάζεσαι και με την πειθαρχία που επιδεικνύουν και με τον σεβασμό που συμπεριφέρονται. Αδυνατώ να μεταφέρω την συγκίνηση και το πανηγύρι που έστησαν οι κάτοικοι όταν κατά την επίσκεψη μας στη περιοχή Mikalai της Kanagka, ο Δεσπότης τους ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσουν οι εργασίες για την οικοδόμηση σχολείου δίπλα στην υπάρχουσα εκκλησία!


Η σκέψη συνεχίζει και ιλιγγιά. Δεν θέλω να επεκταθώ και σε άλλα παραδείγματα και μορφές της αφρικανικής «τριτοκοσμικής» ζωής. Ίσως κάποια άλλη φορά.


Ο Μητροπολίτης Νικηφόρος στο Κογκό Κινσάσα με τον Μητροπολίτη Ιγνατιο, ο π. Θεολόγος στο κράτος του Κογκό- Μπράζα και οι πολύτιμοι και θαυμάσιοι συνεργάτες τους, ζουν καθημερινά ένα θαύμα. Θαύματα ζωντανά που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση. Πώς λειτουργούν όλα αυτά; Πώς ανυψώθηκαν; Ποιός τα φροντίζει; Ποιος φροντίζει και ταΐζει τα 75 παιδιά του πανεπιστημίου, τα χιλιάδες παιδιά των σχολείων, τα 35 παιδιά του Ορφανοτροφείου στο Dolisie; Ποιός θα βοηθήσει να τελειώσει η κλινική του «Αγίου Λουκά του Ρώσου του Ιατρού» στο Pointe Noire, των Ναών της Αγίας Φωτεινής, του Αγίου Δημητρίου, το σχολείο στο Mikalai, το πρώτο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στο Κογκό; Η λογική σταματάει. Αρχίζει το θαύμα. Ή καλύτερα το θαύμα υπάρχει και χωρίς να σταματήσει η λογική αλλά μάλλον μόνο όταν μας αποκαρδιώσει το αποτέλεσμα του τρόπου της το αντιλαμβανόμαστε.


Οι άνθρωποι της Ιεραποστολής έχουν φτάσει πολλές φορές στο αδιέξοδο και συνεχώς παρουσιάζονται λύσεις! Οι ιστορίες που μοιράστηκαν μαζί μας πολλές και θαυμαστές. Στην Αφρική δεν απογοητεύονται όμως, δεν απελπίζονται, δεν μιλάνε για οικονομική κρίση γιατί την ζουν καθημερινά, δεν αυτοκτονούν... Ξέρουν ότι ο Θεός είναι παρόν και στέλνει λύσεις. Μέσα στις λύσεις είμαι και εγώ και εσύ και εσείς! Όλοι μπορούμε να γίνουμε λύσεις και βοήθεια. Είτε με την προσευχή μας, είτε με τον σταυρό μας, είτε  και με τον οβολό μας τον ελάχιστο!


Η «τριτοκοσμική» Αφρική διδάσκει την πολιτισμένη και Ορθόδοξη Ελλάδα.


Καλή Ανάσταση!



.

Θεμελίωση δυο νέων έργων στο Gungu του Κονγκό

 

πηγή:ierapostoles

Δοξάζουμε το Θεό, που στις δύσκολες μέρες που διάγει η χώρα μας, φροντίζει να αναδεικνύει νέους δωρητές για το έργο της εξωτερικής Ιεραποστολής. Η ευαισθησία των ευσπλαγχνικών συνανθρώπων μας έχει προσφέρει από το υστέρημα της καρδιάς τους για τη στήριξη των Ορθοδόξων (και όχι μόνο) αδελφών μας στις χώρες της Αφρικής. Ήδη τρεις στοργικοί δωρητές ανέλαβαν διά της Αδελφότητάς μας τη χρηματοδότηση δύο νέων έργων στην πόλη Gungu του Κογνκό, με πληθυσμό περί τους 100.000 κατοίκους, η οποία βρίσκεται 700 χλμ. νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας Κινσάσα. Με τη βοήθειά τους θα ανεγερθεί ένας Ίερός Ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ο οποίος θα στεγάσει το ορθόδοξο ιθαγενές ποίμνιο. Επιπλέον, θα χτιστεί σχολικό συγκρότημα για να παράσχει δωρεάν εκπαίδευση στα παιδιά της περιοχής.

 

Προχθες, 7 Ιουνίου 2011, τέθηκαν οι θεμέλιοι λίθοι σε μια λιτή εκκλησιαστική τελετή. Σύντομα θα αρχίσουν οι οικοδομικές εργασίες για τα θεάρεστα αυτά πνευματικά και κοινωνικά έργα. Παραθέτουμε μικρή ενημέρωση από το Σεβ. Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής π. Νικηφόρο:

Ο θεμέλιος λίθος στο Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και του σχολείου ετέθη σήμερα παρουσία εκπροσώπων των αρχών και πλήθους κόσμου. Επιστρέψαμε μόλις τώρα μετά από ταξίδι 11 ωρών και σας στέλνω για να χαρείτε. Μνημονεύσαμε ιδιαιτέρως υπέρ υγείας των τριών ανωνύμων κτητόρων της Εκκλησίας και του Σχολείου. Όταν έλθω, θα σας φέρω περισσότερες φωτογραφίες και video.

π.Νικηφορος

ΕΚΚΛΗΣΙΣ

Για τέταρτη χρονιά φέτος θα λειτουργήσει το σχολείο μας <<ΦΩΣ ΕΘΝΩΝ>> στο Dolisie.

Η προτροπή για την ίδρυση του έγινε από τον ίδιο τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Αλεξανδρείας, όταν εγκαινίασε το παρακείμενο ορφανοτροφείο μας. Κτίσθηκε με δωρεές που συγκεντρώθηκαν, από τον Σύλλογο  <<ο Πρωτόκλητος>> και το μεγαλύτερο μέρος τους προέρχεται από τους ορθοδόξους της Αυστραλίας.

Το Σχολειό λειτουργεί το πρωί ως Δημοτικό και το απόγευμα ως Γυμνάσιο ( λόγω αδυναμίας να οικοδομήσουμε το κτίριο Γυμνασίου – Λυκείου).  Παρακολουθούν τα μαθήματα 330 παιδάκια μαζί με τα ορφανά μας. Η εκπαίδευση προσφέρεται δωρεάν πλην ενός συμβολικού ποσού που δίδεται κατά την εγγραφή. Η λειτουργιά του, συμπεριλαμβανομένων των μισθών διδασκάλων, καθηγητών και προσωπικού, κοστίζει 10 ευρώ ανά μαθητή τον μήνα.

Οι περισσότεροι μαθητές είναι άπορα παιδιά πολύτεκνων οικογενειών. Η οικονομική κρίση εμποδίζει τους ευλαβείς χριστιανούς να συνεχίσουν να μας βοηθούν για την λειτουργία του σχολείου μας. Προσευχόμαστε στον Κύριο να παραμείνει ανοικτό, λαμπάδα φωτεινή για την κοινωνία του Congo.

Σας παρακαλούμε να αναλάβετε τα δίδακτρα ενός μικρού παιδιού, που σπουδάζει στην αγκάλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αρκεί η αγάπη σας να εκφρασθεί με 120 ευρώ το χρόνο.  Γίνεστε έτσι συνεργοί στο έργο μας  μέσω του    << ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΥ>>  που έχει ανοίξει για αυτό τον σκοπό τον λογαριασμό:

619/63553212 στην ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ. 

Τότε οι άγγελοι αυτών των μικρών παιδιών θα συντροφεύουν τα βήματά σας.

Με ευχαριστίες εκ βάθους καρδίας

Ιερομόναχος Θεολόγος

Λίγα λόγια από το “Μέτωπο”

 

Αγαπητοί μου, φίλοι του έργου του Θεού, σύμφωνα με το καταστατικό της Επισκοπής (υπογεγραμμένο από τον Πατριάρχη και Ποιμενάρχη μας), οργανώθηκε αμέσως μετά την άφιξη μου στο Congo, η πρώτη συνάντηση του Επισκοπικού Συμβουλίου. Είναι μια συμβουλευτική σύναξη όλων των ιερέων, των προέδρων των εκκλησιαστικών επιτρόπων, και των υπευθύνων των διαφόρων τομέων. Σε πνευματική ατμόσφαιρα έγινε η ενημέρωση όλων, και ο καταμερισμός των ευθυνών και των υποχρεώσεων, ώστε να υπάρχει μία διοικητική και λειτουργική αρμονία στην Επισκοπή, που παρά τις τεράστιες δυσκολίες (ιδίως οικονομικές) αναπτύσσεται με την ευλογία του Μακαριωτάτου.

Από τα παιδιά του ορφανοτροφείου και του σχολείου μας, σας μεταφέρω ξανά τις θερμές ευχαριστίες και την έκκληση να μην τα ξεχνάτε. Αυτά τα παιδιά μας έχουν γίνει και δικά σας παιδιά. Γνωρίζουν πόσο τα βοηθήσατε και προσεύχονται για εσάς. Ιδίως όμως προσεύχονται να μην ξαναμείνουν ορφανά.

Αργά, στον ρυθμό της Αφρικής, προχωράει η ανοικοδόμηση του μοναστηριού του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Ίσως μας κάνει λίγο ανυπόμονους η προσδοκία μας ότο θα γίνει το πνευματικό μας κέντρο που θα ενθαρρύνει τον αγώνα μας. Ο Θεός στέλνει κάθε τόσο και νέα άτομα που ο Ίδιος τα καλεί να Του αφιερωθούν˙ Και αυτή  η ευλάβεια τους φουντώνει μέσα στην Αγάπη Του, όπως φουντώνουν και τα κλαράκια από τα ελαιόδεντρα που έφερα για το μοναστήρι μας από την Σουρωτή, από την ευλογημένη γειτονιά του γέροντος Παϊσίου. Όπως καταλαβαίνετε, η διακονία εδώ είναι πολύπλευρη, αλλά κάθε έκφρασή της αναγκαία.

 

Πέντε ημέρες στο Impfondo με βοήθησαν να ξεκουραστώ πνευματικά και σωματικά. Η ενορία μας εκεί μεγαλώνει ασχολούμενη με τον καθαρισμό και την περίφραξη του ωραίου κεντρικού οικοπέδου που χάρη στην δωρεά του ‘Πρωτοκλήτου’ απέκτησαν. Οι καθημερινές ακολουθίες τους συνδέουν με την προσευχή και την λειπουργική παράδοση της εκκλησίας μας. Το Σάββατο της Τυρινής το τεράστιο ποτάμι έλαμπε μπροστά μας, ενώ στην όχθη του, στη σκιά ενός μεγάλου δέντρου, οι Πυγμαίοι ορθόδοξοι και κατηχούμενοι τραγουδούσαν για το βάπτισμα. Από τα νερά του Αφρικανικού αυτού ‘Iορδάνη’ βγήκαν λευκοί και λαμπεροί είκοσι ‘αυτόχθονες’ (όπως αποκαλούν τους Πυγμαίους) και επτά από τους κατηχουμένους της πόλης. Δύο φορές επισκέφθηκα (έξι χιλιόμετρα δρόμος) με το ποδήλατο το χωριό τους. Ο Joachim, ο κατηχητής τους με βοηθούσε να επικοινωνούμε στην γλώσσα τους. Τριάντα παιδάκια στο σχολείο, που τους έστησε το κράτος, μαθαίνουν γράμματα. Οι υπόλοιποι κυνηγούν στο δάσος και οι γυναίκες μαγειρεύουν. Το απόγευμα της Καθαρής Δευτέρας συγκεντρώθηκαν όλοι (150 άτομα) να θρηνήσουν και να τραγουδήσουν την γερόντισσα Εριέττα που άφησε τον παράδεισό τους για τον ουρανό. Μαζεύτηκαν μετά οι πιστοί μας και τους έδωσα φάρμακα, τρόφιμα, ρούχα, μπισκότα και καραμέλες σ’όλα τα παιδάκια.

                                                        

Το όνειρο των πιστών του Impfondo και η άμεση ανάγκη τους είναι να στεγάσουν τον Άγιο Μάρκο, τον προστάτη τους. Για να φύγουμε από το στενάχωρο σπίτι που νοικιάζουμε είναι απαραίτητο να κτισθεί ένας αξιοπρεπής ναός, γιατί όχι και ένα μικρό παρεκκλήσι στο χωριό των Πυγμαίων, ώστε να μην βαδίζουν καθημερινά δυό ώρες για να έρθουν στην ενορία. Αφουγκράζεστε τις προσευχές τους;

Στην πρωτεύουσα Brazzaville, την Κυριακή της Ορθοδοξίας το πρωΐ, ένας δαιμονικός πειρασμός κράτησε όσο και η θεία Λειτουργία. Οβίδες, βόμβες, εκρήξεις, ισοπέδωσαν μιά ολόκληρη γειτονιά γύρω από την οπλαποθήκη που εξεράγει. Στην μισή πόλη έσπασαν τα τζάμια και χάλασαν στέγες. Το χειρότερο όμως ήταν ότι χάθηκαν 300 περίπου ψυχές και τραυματίστηκαν 2000 άτομα. Την Κυριακή, ημέρα της κηδείας τους θα γίνει προσευχή και έρανος για τα θύματα σε όλες τις ενορίες μας, για να βοηθήσουν οι δικοί μας φτωχοί τους φτωχώτερους αδελφούς τους. Αυτή την ίδια συμβολική πράξη αγάπης επιζητούμε και από τους Έλληνες πιστούς τώρα που έγιναν και αυτοί πτωχοί να νιώθουν τους πτωχώτερους.

Πόσο ευγνώμωνες είμαστε σε όλους εσάς τους αναγνώστες μας! Ο ‘Πρωτόκλητος’ τολμώ να πώ, μας έχει υιοθετήσει. Χωρίς την έμπρακτη αυτή αγάπη σας, πως μπορεί να ζήσει και να οργανωθεί μια νεοσύστατη επισκοπή που ακόμα δεν έχει δημιουργήσει επί τόπου εισοδήματα;

Ποιός είναι ο περισσότερο ‘πλησίον’ στον Αφρικανό ορθόδοξο από εσάς;

Σας ζητούμε να μείνετε κοντά μας με την προσευχή και την εν Χριστώ Αγάπη˙ Και Εκείνος που σας εμπνέει θα σας ανταποδώσει στο εκαντοταπλάσιο την προσφορά της καρδιάς σας.

Ιερομόναχος Θεολόγος

Congo, β’ εβδομάδα Νηστειών