Orthodox Mission

Το Ιστολόγιο Orthodox Mission είναι μια ιδιωτική πρωτοβουλία ,φίλων της Ορθόδοξης Ιεραποστολής που στηρίζει τον σεβαστό μας αγιορείτη π.Θεολόγο ,
ο οποίος εργάστηκε θυσιαστικά και σιωπηρά στο Κονγκό.(Brazzaville)

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Ιεραποστολή τόσο σημαντική όσο το νερό


Μέ τήν χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ ἕνα ὅραμα ξεκίνησε στήν Οὐγκάντα. Παίρνει σάρκα καί ὀστᾶ.
Ἡ ἐνορία μας βρίσκεται ἐν δράσει προκειμένου νά βοηθήσει τό φιλανθρωπικό καί ἱεραποστολικό ἔργο στό χωριό Ντόχουε (Dohwe), ὅπου ὁ πατήρ Ἰωσήφ κρατάει τή φλόγα τῆς ἀποστολῆς ἀναμμένη.
Ἔχει δημιουργηθεῖ μία Ὀρθόδοξη κοινότητα στήν περιοχή Μπούσια (Busia) στά σύνορα μέ τήν Κένυα, ἡ ὁποία ἀπέχει ἀπό τήν ἐνορία πού ἐφημερεύει τώρα ὁ π. Ἰωσήφ περίπου 50 χιλιόμετρα. Ἐκεῖ δέν ἔχει τίποτα παρά μόνο τήν κοινότητα. Εἶπεν ὁ Κύριος... Τά ἀδύνατα παρά ἀνθρώποις δυνατά ἐστι παρά τῷ Θεῷ. Ἡ δική σας συνδρομή βοηθᾶ νά βοηθήσουμε. Κάθε συμβολή σας εἶναι πάντα σημαντική καί εὐχαριστοῦμε πολύ.

Ὁ Θεός νά σᾶς εὐλογεῖ....

π. Ἰωσήφ Ὀτζιάμπο (Ojiambo)

Οὐγκάντα

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

Ιεραποστολή! Πνεύμα θυσίας - παράδειγμα αυταπάρνησης!

πηγή:tideon.tafos p xariton pneymatikakhs 01
Ο τάφος του π. Χαρίτωνος Πνευματικάκη

Η συγκλονιστική μαρτυρία του π. Χαρίτωνος Πνευματικάκη, για τις λεηλασίες του Οκτωβρίου 1991 στην Κανάγκα του Κογκό.
Η Ιεραποστολή μας στην KANANGA (MISSION ORTHODOXE GRECQUE) στις κρίσιμες μέρες του τρομερού “Pillage” -πιγιάζ- διαρπαγής, λεηλασίας – αυτοκαταστροφής του Ζαΐρ(1): ΕΚΙΝΔΥΝΕΨΑΜΕ! Αφού όλα εκαταστρέφοντο. Από τον στρατόν και τον λαόν!
Αρπαγή και χαλασμός των πάντων. Οι λευκοί που ευρίσκοντο εργαζόμενοι εδώ πανικόβλητοι έφευγον να σωθούν.
Στις δύσκολες αυτές στιγμές όλως ξαφνικά και αρπόσμενα φάνηκε ο Δεσπότης μας, ο Κεντρώας Αφρικής Τιμόθεος. Κατέφθασε από την Ελλάδα όπου ευρίσκετο. Το μάθαμε κι' αυτό ξαφνικά, από τον ίδιον ο οποίος μας πήρε από την “Φωνή(2)” της Πρεσβείας μας.
Όταν άκουσα την φωνή του, τον χαιρετισμόν του εξέστην και εθαύμασα! Καλώς ωρίσατε Σεβασμιώτατε!
Τώρα μάλιστα, είστε ένας σαν τους Μεγάλους Πατέρας της Εκκλησίας μας, που έσπευδαν να παραυρεθούν στις κρίσιμες στιγμές κοντά στο κινδυνεύον ποίμνιό τους, να ενισχύσουν, παρηγορήσουν.
Θερμά και ταπεινά συγχαρητήρια εκφράζω!
Μας συγκινεί ο ερχομός σας!
Ευχαριστήσας και ευλογήσας όλους μας, άρχισε να μας ρωτά τι κάνουμε και πώς αντιμετωπίζουμε την φοβεράν κατάστασιν και εάν και πόσοι θέλετε να φύγετε.
Πάντως πρέπει να ξέρετε ότι εάν θα φύγετε θα καταστραφή το παν! Δεν θα μείνη τίποτε όρθιον!
Είχε τρομάξει από όσα είδε στην KINSHASA.
Εγώ Σεβασμιώτατε δεν θα φύγω και η Soeur Όλγα(3).
Όχι, απάντησε ο Σεβασμιώτατος, θέλω να ξέρω για όλους σας συγκεκριμένως, και παρακαλώ, εντός μιάς ώρας, θα περιμένω την απάντησί σας.
Μάλιστα θα την έχετε. Ευθύς, συνήχθη το Κλιμάκιον, Παιδαγωγοί και Νοσοκόμοι και η Γερόντισα Όλγα και με μια ψυχή και απόφασι απήντησαν:
Θα μείνωμε όλοι μαζί σας!
Απάντησις εδόθη παρευθύς και ο Σεβασμιώτατος εκπλαγείς για την τολμηράν αυτήν απόφασιν έδωσε μια ευλογία και συγκινηθείς δεν μπόρεσε να προσθέσει τίποτε άλλο.
Μετά τινας ημέρας ο ίδιος μας ειδοποιεί ότι, θέλει νά 'ρθη κοντά μας στην KANANGA, όπου είχαν αρχίσει να γίνωνται οι ίδιες ως εις KINSHASA καταστροφές, διαρπαγές και λεηλασίες!
Την μεθεπομένην ειδοποιεί ότι, η εκεί κατάστασις χειροτερεύει και αδυνατεί να έλθη.
Αυτή η δυσκολία επανελήφθη δις.
Τέλος στις 17 Οκτωβρίου θα έλθω μας δίδει νέαν υπόσχεσιν, του Κυρίου συνεργούντος να με περιμένετε.
Όντως την ημέραν αυτήν το απόγευμα επήγαν 3 Ιερείς και μια αδελφή στο Αεροδρόμιο της KANANGA να τον υποδεχθούν και να τον συνοδεύσουν άχρι της Ιεραποστολής μας.
Τα Σχολεία μας από νωρίς συνήχθησαν στην μεγάλη αυλή της Ιεραποστολής και του Καθεδρικού Ναού μας, του Αγίου Ανδρέου και κόσμος πολύς με πολλήν αδημονίαν και δέος!
Οι καμπάνες αίφνης ήρχισαν να ηχούν, το αυτοκίνητο εφάνη από μακρόθεν από το πανύψηλο καμπαναριό μας, ήταν πια σούρουπο και καιρός βροχερός όταν το αυτοκίνητο της Ιεραποστολής έφτασε με τον Μητροπολίτην μας και την συνοδία του κοντά μας.
Τα παιδιά χειροκροτούσαν, άλλοι έκλαιγαν σιωπηλά... Τα μικρά παιδιά, αγόρια – κορίτσια ελέχθη να φύγουν. Σιγά – σιγά εμπήκαν όλοι και ο Ναός μας εγέμισε.
Ο Σεβασμιώτατος συγκεκινημένος και αυτός αρχίζει την ομιλίαν του από την ωραία Πύλην.
“Εν τω κόσμω θλίψην έξετε, αλλά θαρσείτε εγώ νενίκα τον κόσμον”. Ευρισκόμενος στην Ελλάδα έμαθα την θλίψιν του λαού του Θεού και έσπευσα νάρθω στο πλάι του.
Δεν υπερηφανεύομαι γι' αυτό, δεν αποζητώ έπαινον. Σαν Επίσκοπος του Θεού έκανα απλώς το καθήκον μου.
Ανέπτυξε σύντομα αλλά βαθειά το ρητόν και ο κόσμος κατανυσσόμενος τον ήκουε.
Τέλος μετά το πέρας ο υποφαινόμενος που εστέκετο δίπλα του τού ζήτησε την άδεια να πη δύο λόγια της στιγμής:
Σεβασμιώτατε Άγιε Κεντρώας. Με πολλήν χαράν και συγκίνησιν ξεχωριστήν την φοράν αυτήν της μεγάλης και καταστρεπτικής δοκιμασίας του τόπου μας Σας υποδεχόμεθα: Σαν τον Μ. Βασίλειον, έτσι θά 'κανε κι' εκείνος και σαν τους Μεγάλους Πατέρας της Εκκλησίας μας εσπεύσατε και Σεις να δήτε και να ενθαρρύνετε τον λαόν Σας.
Σας ευχαριστούμε και ευλαβώς συγχαίρομεν την Σεβασμιώτητά Σας. Μας αναπτερώνετε όλους! Σας δώσαμε την υπόσχεσί μας, Σας την ξαναδίδωμε πάλι την στιγμήν αυτή, επισήμως, ενώπιον του πονεμένου λαού μας, πως θα σταθούμε κοντά Σας όλοι μας, ολόκληρο το Κλιμάκιο της Ιεραποστολής μας για όλο το ZAIRE και γι' αυτούς που καταστρέφουν τα πάντα και για όλους τους άλλους που δεν είναι και λίγοι που δεν μετέχουν στην δαιμονική αυτή καταστροφή. Γιατί συμπαθούμε τον λαόν τούτον και την έφεσιν πολλών προς την Ορθοδοξίαν.
Θα μείνωμε με τον γενναίον Επίσκοπόν μας, με τα Σχολεία μας, τους Παιδαγωγούς των, τις Αδελφές Νοσοκόμους μας, την γηραιάν και γενναίαν Αδελφήν Όλγαν! Όλοι με μια ευχή μέχρι τέλους!
Ο Σεβασμιώτατος συγκινηθείς και ευχαριστήσας, εδευτερολόγησε, σχολιάσας έτι το θέμα του, επί το θερμότερον, γιατί έβλεπε ότι, το ακροατήριόν του εδιψούσε ακόμη.
Δια τον λόγον τούτον ηναγκάσθη να μείνη ακόμη λίγες μέρες, ώστε την Κυριακήν της 20ης Οκτωβρίου να λειτουργήση στον κατάμεστον Καθεδρικόν Ναόν μας και την επομένην να αναχωρήση εις Λουμπουμπάσι.
Εκεί ευρέθηκε απρόοπτα σε μια τρομερή και ανεκδιήγητη, ως εμάθαμε καταστροφή των πάντων: Όργιον μέγα είδαν τα μάτια του!
Αλλά και εδώ μετά τινας ημέρας τα πράγματα ωξύνθησαν εις το έπακρον. Η KANANGA που άλλοτε ήτο τόσο ήσυχη, έξαφνα εξετροχιάσθη επικίνδυνα!
Στις 26 Οκτωβρίου εξέσπασε ένα νέο τρομερό κύμα λεηλασίας! Όλη την νύχτα σφοδροί και αδιάκοποι πυροβολισμοί ατάκτου στρατού, πάντοτε ο ίδιος αναστάτωσε την πολιν ψάχνοντας να βρει τα σπίτια και τα καταστήματα – μαγαζιά που έμεναν ακόμη όρθια για να τα λεηλατήση, βοηθούντος πάντοτε και του λαού!
Τα ξημερώματα της 26ης Οκτωβρίου ήρθε και η σειρά μας! Την νύχτα είμαστε όλοι στο πόδι, άγρυπνοι. Σε μια στιγμή ακούω δυνατούς πυροβολισμούς στη δεύτερη μεγάλη σιδερένια πόρτα της Ιεραποστολής μας! Μας μπλόκαραν φώναξα, το νού σας!
Είχαν πει οι Αδελφές εάν μπουν μέσα να τους προτείνουμε χρήματα προς κατευνασμόν, αλλά εκείνη την στιγμήν επεκράτησε άλλη σκέψις. Επλησίασα την εικόνα της Παναγίας της Πορταΐτισσας κρεμασμένη στον τοίχο έξω της πόρτας του δωματίου μου και της φώναξα:
“Παναγία μου, κάνε το θαύμα σου, τώρα!”
Οι στρατιώτες είχαν μπει ευθύς μέσα! Αφού προχώρησαν λίγα βήματα κατάλαβαν ότι βρέθηκαν στην αυλή της Ιεραποστολής μας και είπαν στον νυχτοφύλακα: “Μας συγχωρήτε, κάναμε λάθος, δεν ξέραμε ότι χτυπήσαμε στην MISSION ORTHODOXE” και έφυγαν σιγά – σιγά.
Χαρά και ανακούφισις διεδέχθη την ολονύχτιον τρομάρα, αίνος δε και δόξα στον Μονογενή Υιόν της Παρθένου και στην Μητέρα Του, την Παναγία μας την Πορταϊτισσά μας που έκανε όντως το θαύμα της αμέσως “τώρα”.
Αυτό το γεγονός που έγινε γνωστόν από τον Μητροπολίτην μας και τον Πρέσβυ μας, ως και η όλη έκνομος κατάστασις του ZAIRE ώθησε αμφοτέρους να προβούν εις άμεσα μέτρα! Να αναχωρήση – εγκαταλείψη το Κλιμάκιό μας ολόκληρο την KANANGA, το δε Κολουέζι(4) το ίδιο!
Ο Μητροπολίτης μας ώρισε τρεις από τους καλυτέρους Ιερείς μας να αναλάβουν τα πάντα, οικήματα, Σχολεία κ.λ.π. ημείς δε να αναχωρήσωμε παρευθύς, μηδέ του υποφαινομένου.
Ο εξοχώτατος κ. Πρέσβυς με την αγάπη και εκτίμησι στο Κλιμάκιό μας από το Γραφείο του, - ο Σεβασμιώτατος απουσίαζε εις Λουμπουμπάσι αλλ' ανέμενε – με πήρε στη “φωνή”: Πάτερ Χαρίτων την Δευτέρα 28 Οκτωβρίου θά 'ρθη στην KANANGA στρατιωτικό αεροπλάνο να πάρη όλους σας και όποιον άλλον ομογενή που βρίσκεται κοντά σας να φύγετε.
Απάντησις: Λυπούμεθα κ. Πρέσβυ διότι δεν θα το μπορέσουμε, δυσκολευόμεθα όλοι, να εγκαταλείψωμε σε τέτοιες στιγμές την KANANGΑ! Τους πιστούς, τα Σχολεία μας όλα, διότι θα καταστραφούν τα πάντα – ως μας είπε και ο Σεβασμιώτατος. Ο κ. Πρέσβυς επέμενε. Σκεφθήτε το και αύριο Κυριακή στις 10 η ώρα μου δίδετε την τελικήν απόφασίν σας.
Να προσευχηθούμε όλοι στη Θ. Λειτουργία μας ελέχθη. Όπερ και εγένετο. Στις 10 η ώρα είμαστε όλοι συγκεντρωμένοι στη Σάλα του σπιτιού μας για να δοθή η απάντησις.
Ήρχισε η συζήτησις. Όχι συζήτησις, καθένας ένα μικρό χαρτάκι να πάρη και να γράψη και να υπογράψη τι θέλει να κάνη.
Μαζεύτηκαν όλα τα χαρτάκια και έγραφαν: “Να μείνωμε όλοι εδώ μέχρι θανάτου!”
Η φυγή μας θα 'ναι η πιο μεγάλη ντροπή μας! Όχι, δεν θα εγκαταλείψωμε τον δύσμοιρον τούτον λαόν στην δυστυχία του και αυτοκαταστροφή του. Σύμφωνοι!”
Αυτά ευθύς ελέχθησαν στον κ. Πρέσβυ. Τα άκουσε έκπληκτος! Κι' εγώ π. Χαρίτων, αυτά εσκέφθηκα και αυτά σκεπτόμουνα όλη την νύχτα, αλλ' είδα ότι πρέπει να φύγετε όλοι σας. Όλόκληρο το Κλιμάκιο.
Απάντησις: Κύριε Πρέσβυ, τιμούμε και σεβόμαστε την Εξοχότητά Σας, τις σκέψεις Σας, την αγάπη Σας δα, για μας! Όμως παρακαλούμε, αφήστε μας εδώ, δεν θα πάθωμε τίποτε. Θα σεβαστούν την παραμονήν μας, εδώ η κοινωνία της KANANGA, υπάλληλοι, στρατιωτικοί, το Κυβερνείον, δικαστικοί και λαός μη Ορθόδοξοι τιμά και αγαπά το έργον μας, τα Σχολεία μας, την Ορθοδοξία μας.
Εάν φύγουμε θα μας επικρίνουν. Ώστε μόνο λόγια ήξευραν κι' αυτοί να λένε... και τότε δικαιούνται να καταστρέψουν τα πάντα όσα θα αφήσουμε!
Δεν θα φύγωμε, λοιπόν, εξοχώτατε κ. Πρέσβυ, καίτοι η αγάπη σας μας συγκινεί και μας σπρώχνει. Θα μείνωμε με τον κακοπαθούντα λαόν του ZAIRE. Επιτέλους ένας θάνατος σε τέτοιες στιγμές αξίζει πιο πολύ από εκατομμύρια λόγια. Αλλ' εμείς δεν το αξίζουμε τον θάνατον αυτόν, γι' αυτό κανείς δεν θα μας πειράξει.
Ο κ. Πρέσβυς δεν επέμεινε περισσότερο.
Εστενοχωρήσαμε την αγάπην του, τού ζητούμε συγγνώμη.
Όμως την ίδια μέρα ειδοποιήσαμε τον κ. Πρέσβυ ότι, τη επιμόνω συστάσει του από πολλού φίλου ανωτάτου Αξιωματικού, αρχηγού του στρατεύματος της KANANGA, υποχρεώθημεν να εγκαταλείψουν την KANANGA, τρεις νεώτερες Αδελφές της Ιεραποστολής μας προσωρινώς δια λόγους ασφαλείας.
Όπερ και ανεχώρησαν την επομένην ημέραν Δευτέρα 28-10-1991 με το στρατιωτικό αεροπλάνο δια το BRAZZAVILLE(5), το ξένο αεροδρόμιον άτε το δικό μας της KINSHASA ήταν κατεστραμένο, με πολλύν στενοχωρίαν ολονών μας.
Εκεί παρέμειναν επί τριήμερον αναμένουσαι το αεροπλάνο της Ολυμπιακής δια να έλθη εξ Ελλάδος να παραλάβη αυτάς και άλλους τινάς ομογενείς που η Πρεσβεία μας είχε ετοιμάσει δι' αναχώρησιν.
Όταν ηκούσθη ότι το Κλιμάκιο της Ορθοδόξου Ιεραποστολής παρέμεινε στην θέσιν του εχάρησαν πάντες και ανέπνευσαν! “Παρέμεινε και ο πάτερ, ρώτησε ο Κυβερνήτης; Ναι παρέμεινε, του είπαν!
Μπράβο στην Ορθοδοξία!”

panagia portaitissa kananga congo thayma 1991 01
Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Πορταΐτισσας, το σπασμένο λουκέτο της πόρτας της Ιεραποστολής και ένας κάλυκας από τις σφαίρες των στρατιωτών

tafos p xrysostomos papasarontopoulos 01
Ο τάφος του π. Χρυσοστόμου Παπασαραντόπουλου

tafoi ton proton sygxronon ierapostolon kananga congo 01
Ο τάφοι των π. Χαρίτωνος Πνευματικάκη και του π. Χρυσοστόμου Παπασαραντόπουλου
 
tafos adelfh olga papasarantopoulou 01
Ο τάφος της αδελφής Όλγας Παπασαράντου
tafos adelfh olga papasarantopoulou 02
Ο τάφος της αδελφής Όλγας Παπασαράντου


1. Το σημερινό Κογκό (Ρεπουμπλικανική Δημοκρατία του Κογκό), με πρωτεύουσα την Κινσάσα, ανεξαρτητοποιήθηκε από το Βέλγιο, στις 30-01-1960. Μεταξύ των ετών 1971 και 1997, είχε λάβει την ονομασία Ζαΐρ.
2. Είδος ασυρμάτου, μέσω του οποίου επικοινωνούσε το ιεραποστολικό κλιμάκιο, με την πρωτεύουσα και μέσω αυτής με την πατρίδα, ελλείψει άλλων τεχνικών μέσων της εποχής.
3. Αδελφή Νοσοκόμος Όλγα Παπασαράντου, ανηψιά και συνεργάτιδα του πρώτου συγχρόνου ιεραποστόλου π. Χρυσοστόμου Παπασαραντοπούλου. Περισσότερα στοιχεία μπορεί κανείς να βρει στο περιοδικό “Φώς Εθνών”, που δημοσιεύει ο Σύλλογος Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής “Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ”, Μιαούλη 68 , ΤΚ 26222, ΠΑΤΡΑ, τηλέφωνο : 2610.329.737 φαξ : 2610329390, email: protoklitos@gmail.com
4. Έτερο ιεραποστολικό κλιμάκιο στη χώρα του Κογκό (με πρωτεύουσα την Κινσάσα), το οποίο λειτουργεί υπό την πνευματική καθοδήγηση της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, με προϊστάμενο σήμερα (2016) τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Katanga π. Μελέτιο Γρηγοριάτη, διάδοχο του αειμνήστου π. Κοσμά Γρηγοριάτη.
5. Πρωτεύουσα της έτερης χώρας με το ίδιο όνομα Κογκό (Republic of the Congo), παλαιά γαλλική αποικία.

Για τη μεταγραφή από το πρωτότυπο: Τράπεζα Ιδεών.
•  Γίνεται μνεία ότι δεν χρησιμοποιήθηκε το πολυτονικό σύστημα τονισμού των λέξεων, για λόγους συμβατότητας, ώστε να μπορεί να αναγνωσθεί το παρόν σε όλες τις συσκευές.
•  Οι υποσημειώσεις προστέθηκαν από την Τράπεζα Ιδεών, προς διευκόλυνση των αναγνωστών.
•  Ακολουθεί η σκαναρισμένη πρωτότυπη “αναφορά” των γεγονότων που συνέταξε ο ίδιος ο π. Χαρίτων Πνευματικάκης.

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

Θαύμα του Τιμίου Σταυρού στα Φίτζι

Θαύμα του Τιμίου Σταυρού στα Φίτζι 

Στο δεύτερο µεγαλύτερο νησί των Φίτζι, το Βανούα Λέβου, ο ιεραποστολικώς υπεύθυνος του νησιού πατήρ Βαρνάβας µαζί µε τον ιεροµόναχο Σάββα, επισκέφθηκαν το νοσοκοµείο της πόλης Labasa, για να παρηγορήσουν έναν άρρωστο. 
Καθώς συζητούσαν µε τον άρρωστο, στην άλλη άκρη του διαδρόµου άκουσαν δυνατές αφύσικες κραυγές, και παραξενεµένοι από το αποτρόπαιο του ακούσµατος, κινήθηκαν για να βοηθήσουν.
Σε παρακείµενο δωµάτιο, βρισκόταν µία κοπέλα ξαπλωµένη στο κρεβάτι, η οποία έκλεινε τα αφτιά της µε τα χέρια της, κουνούσε το κεφάλι αριστερά-δεξιά και κραύγαζε µε τρόπο ανατριχιαστικό. Οι νοσοκόµες, φοβισµένες, στέκονταν χωρίς να µπορούν να καταλάβουν τι συνέβη.


Ο πατήρ Σάββας πλησίασε µια νοσοκόµα και της λέει: «Είµαστε από την ελληνική ορθόδοξη Εκκλησία. Μπορούµε µόνο να τη σταυρώσουµε;». Τότε βγάζει το σταυρό, ο οποίος είχε µέσα Τίµιο Ξύλο και άρχισε να τη σταυρώνει στο πρόσωπο. Όσο τη σταύρωνε, τόσο πιο πολύ αυτή ούρλιαζε. Στο τέλος, ο ιερέας έβαλε το σταυρό στο στόµα της κοπέλας και αµέσως αυτή ηρέµησε. Ήταν καθαρά δαιµονισµένη και µε τη δύναµη του Τιµίου Ξύλου το δαιµόνιο έφυγε.
Το περιστατικό αυτό µάς θυµίζει τα λόγια του τροπαρίου της Παρακλητικής, «Μεγάλη τοῦ Σταυροῦ σου, Κύριε, ἡ δύναµις· ἐπάγη γάρ ἐν τόπῳ καί ἐνεργεῖ ἐν κόσµῳ» (ήχος Γ’, Πέµπτη εσπέρας, απόστιχα – µαρτυρικό).
Ο Χριστός ήρθε στη γη και σταυρώθηκε για τη σωτηρία όλου του κόσµου. Γι” αυτό και η δύναµη του Τιµίου Ξύλου του Σταυρού δεν περιορίζεται µόνο στους Χριστιανούς, αλλά και σε κάθε άνθρωπο, που είναι κάτω από την εξουσία του Σατανά.
Η θεραπεία της Φιτζιανής αυτής κόρης µε την επαφή του Τιµίου Ξύλου, αλλά και την πίστη των πατέρων που σκέφτηκαν να τη σταυρώσουν µε αυτό ήταν το καλύτερο κήρυγµα για την ίδια, τους δικούς της και όλους, όσοι υπήρξαν µάρτυρες αυτού του θαύµατος.
Οταν ο Χριστός έλεγε στους Μαθητές του ότι θα είναι µαζί τους, καθώς θα κηρύττουν το Ευαγγέλιό Του, αυτό ακριβώς εννοούσε: τη ζωντανή παρουσία Του µαρτυρούµενη µε τα επακολουθούντα σηµεία και τέρατα.
Εποµένως την Ιεραποστολή την κάνει ο ίδιος ο Χριστός χρησιµοποιώντας ως όργανά Του απλούς ανθρώπους σαν τον Φιτζιανό πατέρα Βαρνάβα και τον απλοϊκό µοναχό Σάββα.
Ιεραποστολή δεν είναι υπόθεση κοσµικής σοφίας, αλλά πίστεως «δι” αγάπης ενεργουµένης».
† Ο Νέας Ζηλανδίας Αµφιλόχιος

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

Η ιεραποστολική δράση των πρώτων χριστιανών

Η ιεραποστολική δράση των πρώτων χριστιανών 
Αυτοί μας δείχνουν τι μπορεί να κάνει και αυτός ακόμη ο απλός πιστός, όταν είναι «ζήλω πεπυρωμένος».
Οι πρώτοι Χριστιανοί, λοιπόν, είχαν τη φλόγα της ιεραποστολής πολύ δυνατή μέσα τους. Όπου βρίσκονταν έπρεπε να δράσουν, να ψαρέψουν ψυχές.
Γι’ αυτό μέσα στους διωγμούς όχι μόνο δε λιγόστευαν οι πιστοί, αλλά και αύξαναν σε αριθμό. Τους αύξανε ο ζήλος των ευλογημένων εκείνων μαθητών, η δράση τους η ιεραποστολική. Δούλοι ήταν πολλοί απ’ αυτούς, κηπουροί, γεωργοί, μαρμαρογλύπτες, στρατιωτικοί, έμποροι, τεχνίτες. Λοιπόν, όπου βρίσκονταν, έριχναν το δίχτυ του Θεού και προσέλκυαν ψυχές. Και ενώ οι διώκτες αποδεκάτιζαν την Εκκλησία με τους αιματηρούς και θηριώδεις διωγμούς τους, τα μέλη της πληθύνονταν.

Και, όπως γνωρίζουμε, την Εκκλησία της Ρώμης δεν την ίδρυσαν αρχικώς Απόστολοι, αλλά Χριστιανοί δούλοι και έμποροι. Να τι θα πει, αδελφέ μου, ιεραποστολική καρδιά, ιεραποστολικός ζήλος και ενθουσιασμός!

Εάν λοιπόν το παράδειγμα του Κυρίου και των αγίων Αποστόλων μάς φαίνεται απλησίαστο, δεν μπορούμε να δικαιολογηθούμε, εφόσον υπάρχει το παράδειγμα των πρώτων πιστών, των απλών και αγίων εκείνων μελών της χριστιανικής Εκκλησίας.

Στο σημείο αυτό αξίζει να παραθέσουμε μια γνώμη του ιερού Χρυσοστόμου, που προτρέπει όλους τους πιστούς να εργάζονται ιεραποστολικώς για τη σωτηρία ψυχών:

«Για να δείξει ο Κύριος, ότι πρέπει εμείς οι πιστοί να γινόμαστε ωφέλιμοι και σε άλλους, μας ονόμασε άλας και ζύμη και φως… Λοιπόν ο λύχνος με το φως δε φωτίζει τον εαυτό του, αλλά αυτούς που βρίσκονται στο σκοτάδι. Κι εσύ, Χριστιανέ, τότε είσαι λύχνος πνευματικός, όταν όχι μόνον απολαμβάνεις ο ίδιος το φως, αλλά όταν οδηγείς εκείνον τον πλανημένο στο Χριστό. Γιατί ποια είναι η ωφέλεια του Χριστιανού, όταν δεν κερδίζει κανέναν και δεν τον οδηγεί στην αρετή; Είσαι και «άλας». Αλλά και το αλάτι δεν αλατίζει τον εαυτό του, αλλά τα άλλα τρόφιμα. Έτσι λοιπόν και συ ο πιστός, αφού σε έκαμε ο Θεός άλας πνευματικό, αλάτισε τους άλλους, απάλλαξέ τους από τη ραθυμία και αδιαφορία και ένωσέ τους με την Εκκλησία.

Έπειτα ο Χριστός σε ονόμασε «ζύμη». Και η ζύμη δε ζυμώνει τον εαυτό της, αλλά τη μάζα του ζυμαριού, την πολλή. Έτσι κι εσείς οι πιστοί, έστω κι αν είστε λίγοι στον αριθμό, πρέπει να γίνετε δυνατοί με την πίστη και το ζήλο σας…»

Έτσι τόνιζε ο ιερός Χρυσόστομος προς τα απλά μέλη της Εκκλησίας το μεγάλο χρέος τους για την ιεραποστολική δράση και τους προέτρεπε σ’ αυτήν.


Από το βιβλίο “Εκστρατεία Ιεραποστολής” του Αρχιμανδρίτου Γρηγορίου Π. Χαραλαμπίδη, θεολόγου – ιεροκήρυκα, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “ο Σωτήρ”.

Τρίτη, 17 Μαΐου 2016

Βαπτίστηκε Ορθόδοξος με κατηχήτρια τη σύζυγό του! Μιά γυναίκα πέτυχε ό,τι δεν πέτυχαν επί δεκαετίες οι Οικουμενιστές, που όχι μόνο δεν έφεραν ούτε ένα ετερόδοξο στην Ορθοδοξία, αλλ' αντίθετα αποτρέπουν την επιστροφή στην ορθή Πίστη!

Νεοφώτιστος στην Ορθοδοξία 78 ετών

goumenissis-12

πηγή:romfea
Tαυτίζοντας τή σπουδαιότερη ἐκδοχή τοῦ Ἑλληνισμοῦ μέ τήν κατάφαση τῆς πίστης στό μυστήριο τῆς θείας Οἰκονομίας.
Kαί μεταφράζοντας αὐτήν τή θερμότατη αἴσθηση μέ τίς ἱερές Ἀκολουθίες προπαντός τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος.
Δυνάμει “ἀναδεκτός” τῆς ἅγιας πρόνοιας τοῦ ἀληθινοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος “πάντας θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν”.
Λαχταρώντας νά γίνει κι ἐκεῖνος ὁλότελα δεκτός μέ τό εἰσαγωγικό μυστήριο τοῦ ἁγίου βαπτίσματος. Ἀφημένος στά χέρια τοῦ ἐνανθρωπισμένου ζῶντος Θεοῦ.
Ἔτσι ζοῦσε ἑπτά χρόνια στή Γουμένισσα ἕνας ὑπερήλικας πιά Ἀμερικανός μέ τήν ὑπερήλικα Ἀμερικανίδα σύζυγό του καί πρόσμενε τό δικό του Πάσχα μέσα στό ὀρθόδοξο ἐκκλησιαστικό (καί πανανθρώπινο σωτηριῶδες) Πάσχα, ὁ κ. Raymond Brown ἀπό τό Michigan τῶν Η.Π.Α.. Ἐκεῖνος τό ἔλεγε καί τό ξανάλεγε: “Ἐγώ αἰσθάνομαι Ἕλληνας! Ἕνα μοῦ λείπει: νά βαπτισθῶ ὀρθόδοξος χριστιανός!”
Κατηχήτρια ἤθους καί πίστης ἡ σύζυγός του Ἐλισάβετ, βαπτισμένη πρό πολλῶν δεκαετιῶν στή Γουμένισσα. Ἐκείνη ἔζησε μιάν 20ετία
στή χώρα μας, ἐπανῆλθε στήν Ἀμερική ὅπου καί ἔμεινε μιάν 30ετία.
Ἡ συνάντηση-καταλύτης ἦρθε τήν ἡμέρα τοῦ Πάσχα, στό νοσοκομεῖο τῆς πόλης, μέ τήν καθιερωμένη ἐπίσκεψη τοῦ Μητροπολίτου Γουμενίσσης κ. Δημητρίου γιά νά μοιραστεῖ τό ἀμέριστο “Χριστός Ἀνέστη” μέ κάθε νοσηλευόμενο καί τήν ἐφημερεύουσα ἰατρική καί νοσηλευτική ὑπηρεσία τοῦ Ἱδρύματος.
Κοινωνία ἀγάπης μέ τό ὄνομα τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ στίς καρδιές καί τά χείλη ὅλων, “κυριολεξία” τῆς ἀληθινῆς κι ἀναφαίρετης χαρᾶς.
“Εἶδες; Ἡ Ὀρθοδοξία πάντα νικᾶ!” τοῦ μίλησε ἁπλά ὁ Δεσπότης, μέ τή συμβολική γλώσσα τῆς ἡμέρας, τό τσούγκρισμα τῶν πασχαλινῶν αὐγῶν.
Τό αὐγό τοῦ Ἐπισκόπου μας “ἔσπασε” τό αὐγό τοῦ νοσηλευόμενου, μᾶλλον “ἔσπασε” καί τίς τελευταῖες ἀναβολές.
Ὁ ἐγκαρδιωμένος διάλογος στάθηκε εὐκαιρία ἄμεσης ἔκφρασης τῆς θεόγνωστης βαθειᾶς ἐπιθυμίας, τέρμα στήν ἀναμονή τόσων χρόνων, ἀρχή στήν ὁριστική κι ἀναφαίρετη ἀπόγευση τῆς σωτήριας ἐσχατολογίας.
“Πότε θά μέ βαπτίσετε Σεβασμιώτατε; Αὐτά πού ζεῖ κανείς ἐδῶ στή Γουμένισσα τήν Μεγάλη Ἑβδομάδα, δέν τά ζεῖ πουθενά ἔξω ἀπό τήν Ἑλλάδα. Δέν ὑπάρχει τίποτε πιό ὡραῖο ἀπό αὐτά πού γίνονται τή Μεγάλη Ἑβδομάδα καί τό Πάσχα. Πότε θά ρθει γιά μένα αὐτή ἡ ὥρα; Μήπως δέν προλάβω”.
Κι ἔκλαιγε ἀπό λαχτάρα ψυχῆς, ἀπό ἱερό πόθο, ἀγωνιώντας μή καί δέν προφθάσει στό τέλειο δώρημα τῆς Χάριτος, στό εἰσαγωγικό δώρημα τῆς πληρότητας τῆς κατεξοχήν ζωῆς.
Μάρτυρες τῶν αὐτῶν αἰσθημάτων του, τῆς βιουμένης ἅγιας Ρωμηοσύνης, στάθηκαν τήν ἴδια μέρα ἐκεῖ στό Νοσοκομεῖο καί ἐπώνυμα στελέχη ἀπό τό Σύλλογο “Ἅγιος Τρύφων”.
Ἐντυπωσιάστηκαν ἀπό τό βλέμμα τοῦ νοσηλευόμενου πρός τήν εἰκόνα-ἀντίγραφο τῆς Παναγίας Γουμένισσας, πού θύμιζε ἐκεῖνο τό μυριόλεκτο καρδιακό χαιρετισμό “χαῖρε στοργή πάντα πόθον νικῶσα!”
Τό ἴδιο πάλι ἐκφραστικό κλάμα τῆς λαχτάρας καί τῆς προσδοκίας καί τῆς ἅγιας ἀγωνίας, μήπως δέν πρόφθανε νά γίνει ἀναδεκτός ἀπό τήν ζῶσα Ἐκκλησία καί τόν ἀληθινό Θεό.
Τήν ἴδια ἀποφασιστική κατάφαση στό κάλεσμα τοῦ Θεοῦ δήλωσε καί ξαναδήλωσε, ἐρχόμενος στή Μητρόπολη μέ τή γυναίκα του.
“…Νιώθω Ἕλληνας. Δέν μπορεῖτε νά φανταστεῖτε τή χαρά πού νιώθω πού βρίσκομαι στήν Ἑλλάδα. Τί καλός κόσμος εἶναι ἐδῶ! Δέν θέλω νά φύγω ἀπό τήν Ἑλλάδα”. Ἡ ἐκφραστικότητα τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας λατρείας στάθηκε καί γι᾽ αὐτόν πάλιν καί πολλάκις κατήχηση στό εὐαγγέλιο τῆς ἀπολυτρώσεως καί σωτηρίας: “καί γάρ τό Πάσχα ἡμῶν ὑπέρ ἡμῶν ἐτύθη, (ὁ) Χριστός”.
Ὁ Χριστός, τό πέρασμα (ἡ ὁδός καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή) τόσων καί τόσων Ἁγίων καί δικαίων πρός τήν ἀπερινόητη καί χαρισμένη παρουσία τοῦ ἀκτίστου Θεοῦ.
Δέν ἦταν κάτι στιγμιαῖο, ἀλλά μιά πορεία ὡρίμανσης καί τῆς δικῆς του πίστης μέ τήν κατήχηση τῆς ἐκκλησιασμένης πίστης τῆς συζύγου, πού πρῶτα ἐκείνη βαπτισμένη ἀπό πολλές δεκαετίες ἐπιποθοῦσε νά γίνει καί ὁ σύζυγός της ὅπως κι ἐκείνη, ὀρθόδοξος χριστιανός, ἐκκλησιαστικά μέτοχος στό γεγονός τῆς σωτηρίας.
Καί ἔφθασε ἡ ἅγια ὥρα τῆς ἐκπλήρωσης. Μέ ἀνάδοχους τό Στέφανο Ἀναγνωστόπουλο (προπονητή τῆς ἐθνικῆς ὁμάδας πάλης) καί τόν Πέτρο Μποζίνη (ἀπό τούς μουσικούς τῶν “Χάλκινων”).
Στά “Δύο Ποτάμια” τῆς Γουμένισσας, καί συγκεκριμένα στό ὁλοκάθαρο ρέμα πού κατεβαίνει ἀπό τήν Κάρπη, πού οἱ πηγές του ἀναβλύζουν μέσα ἀπό τά βράχια ψηλά στό Πάϊκο.
Γιά λόγους πρακτικά ἐπιβεβλημένους, ἐπιλέχθηκε ἀντί τοῦ ναοῦ ἡ βάπτιση νά γίνει στό ποτάμι. Τελέστηκαν ὅλα τά προβλεπόμενα ἀπό τήν ἅγια τάξη τῆς Ἐκκλησίας, μέ τόν Μητροπολίτη μας προεστῶτα καί τούς ἱερεῖς π. Νικόδημο Δαούλκα, π. Χρῆστο Γραμματικό καί π. Εὐθύμιο Γραικό, μέ τή βοήθεια τῶν διακόνων π. Θεόκλητου Κόκκινου καί π. Μιχαήλ Πόποβιτς, ἁγιάστηκε τό ὕδωρ, ἐμβαπτίσθηκε ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ λαβών τό ὄνομα Ἡρακλῆς (μάρτυς ἐκ τῶν 40ντα πού ἐμαρτύρησαν στά μέσα τοῦ τρίτου αἰῶνα στήν Ἀφρική, ἡ μνήμη τῶν ὁποίων ἑορτάζεται στίς 10 Ἀπριλίου) καί Πέτρος τρίς στό “ὕδωρ τῆς ἀπολυτρώσεως”, ἐχρίσθη μέ τό ἅγιο Μῦρο καί ἐξῆλθε νέος ἄνθρωπος, νεάζων πνευματικά ὁλοτελής στήν πιό ὥριμή του ἡλικία!
Ἡ σύζυγός του κ. Ἐλισάβετ μέ αἰσθήματα χαράς καί συγκινήσεως, ἦταν μονίμως δακρυσμένη κατά τή διάρκεια τοῦ μυστηρίου, λέγοντας καί ξαναλέγοντας “Σ᾽ εὐχαριστῶ Θεέ μου πού εἰσάκουσες τίς προσευχές μου καί βαπτίσθηκε ὁ ἄντρας μου”.
Στήν περιεκτικά λιτή ὁμιλία του ὁ Σεβασμιώτατος ὑπενθύμισε στό νεοφώτιστο πώς ἡ Ὀρθοδοξία πάντα νικᾶ· ὁ Χριστός εἶναι πού “ἐξῆλθε νικῶν καί ἵνα νικήσῃ”, μέ τήν Ἀνάστασή Του, μέ τήν ἔσχατη Κρίση, πού καί τά δύο πνευματικά συγκροτοῦν τό νῦν καί τό ἀεί τῆς παρουσίας τῆς Ἐκκλησίας.
Καί ὅλα αὐτά συντελέστηκαν, παραμονή τῆς ἑορτῆς τῶν Μυροφόρων, τό πρωινό ἑνός ἄλλου Σαββάτου, πού παρέμπεμε στήν ἄδυτη ἀνατολή τῆς μιᾶς Σαββάτων, στήν Κυριακή τοῦ σωτηρίου Πάσχα.
***
Ἀνακεφαλαίωση στή χαρά τοῦ ἑνός βαπτισθέντος, τῶν δύο, τῶν τελετουργῶν καί τῶν ἀναδόχων καί ὅσων συμπαρόντων, ἦρθε ὁ λαμπρός Ἑσπερινός καί ὁ κυριώνυμος ἑορτασμός τῶν Μυροφόρων.
Στήν Ἱερά Μονή τῶν Ἁγίων Ραφαήλ, Νικολάου καί Εἰρήνης Γουμενίσσης (Γρίβας). Μέ σημεῖο ἀναφορᾶς τά ἅγια πρόσωπα τῶν τολμηρῶν Κηδευτῶν τοῦ Σωτῆρος καί τῶν θαρραλέων Μυροφόρων, περί τό εἰκονισμένο Σῶμα τοῦ Ἄχραντου Νεκροῦ καί αὐτεξούσια Ἀναστημένου Κυρίου μας.
Ὡσάν “ἐνεικονισμένα” στό χριστοφόρο ἱερό λείψανο τῆς ἁγίας μυροφόρου, καλλιπαρθένου καί ἰσαποστόλου Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς, ἀπότμημα-δέρμα, ἀπό τό ἕνα ἄφθαρτο χέρι της τό φυλασσόμενο στά Ἱεροσόλυμα, δωρηθέν ὑπό τοῦ Ἁγιοταφίτου Ἀρχιεπισκόπου Θαβωρίου μακαριστοῦ Δανιήλ (τό ἄλλο ἄφθαρτο χέρι της φυλάσσεται στήν Ἱ.Μ. Σιμωνόπετρας τοῦ Ἁγιονόρους).
Στή λιτανεία καί τόν Ἁγιασμό τῆς κυριώνυμης Κυριακῆς προσῆλθε καί μετεῖχε μεγάλο πλῆθος προσκυνητῶν.
Ὁ προεξάρχων Μητροπολίτης μίλησε ἑστιάζοντας στήν αἰωνική πιά μορφή καί στόν ἱστορικά καταξιωμένο τίτλο τοῦ ἁγίου Ἰωσήφ τοῦ εὐσχήμονος Βουλευτοῦ, παραπέμποντας στήν ἱστορική εὐθύνη καί τό αἰωνικό της ἀντίκρισμα ὅσων ὑποδύονται βουλευτικούς ρόλους μέ συμβιβασμένη ἀντικοινωνική ἤ ἀσεβοῦσα πολιτική πρακτική, σέ βάρος τῆς ἱστορίας καί τῶν πνευματικῶν καί ὑλικῶν ἀναγκῶν τοῦ λαοῦ μας.
Τό προσκύνημα στή Χάρη τῶν Ἁγίων συνεχιζόταν ὁλημερίς, συνεισφέροντας ἀπό τό σταυροκόπημα τῆς καρδιᾶς μικρῶν καί μεγάλων στό “διάλογο οὐρανοῦ καί γῆς”, πού ὁ Κύριός μας τόν ἑνοποίησε στό πρόσωπό Του καί τόν ταυτοποίησε ὡς ἐκκλησιασμό, καλώντας μας σ᾽ αὐτήν τήν ἀμοιβαιότητα ἀκτίστου καί κτιστοῦ. Καλώντας μας στό διαρκές Πάσχα, πού ἀπομένει καί τό μοναδικό δωρεάν χρέος ζωῆς ὅλων μας.
***
Μέσα στό διαρκές ἱερώτατο Πάσχα τῆς ἐγχριστωμένης Ρωμηοσύνης καταξιώνονται καί ὅλες οἱ ἡρωικές ἐπέτειοι τῆς ἐθνικῆς μας ἱστορίας, πού τιμήθηκαν αὐτόν τόν καιρό στήν ἀναστατωμένη πάλι συνοριακή μας γραμμή: στούς Εὐζώνους τήν Παρασκευή τῆς Διακαινησίμου μέ σύμβολο τήν ἑλληνική σημαία ἐνάντια στούς συμμάχους τοῦ Ἄξονα πού τόλμησαν νά τήν βεβηλώσουν, ἀλλά εἰσέπραξαν τήν ἀντίσταση τοῦ ἡρωισμοῦ τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων μας πού φύλαγαν καί φυλάγουν νεότερες Θερμοπῦλες· στό Δογάνη τοῦ ἐξ Αἰγιαλείας ἀνθυπολοχαγοῦ Εὐστάθιου Δογάνη καί στό γειτονικό λόφο Ραβινέ μέ τήν ἐκ νέου ἀπελευθερωτική τους ἐκπόρθηση ἐπί τοῦ Α΄ Π.Π.· καί κυρίως στό ὀχυρωμένο ἕως ἀπόρθητο Σκρᾶ, πού ἐλευθερώθηκε ἀπό τήν αὐτοθυσιαστική ὑπεροχή τοῦ στρατοῦ μας, συναπαρτιζομένου ἐκ τοῦ συστάδην καί ἔπεισε τούς συμμάχους νά ὁμολογήσουν πάλι “πρίν λέγαμε πώς οἱ Ἕλληνες πολεμοῦν σάν ἥρωες· ἀπό τώρα θά λέμε πώς οἱ ἥρωες πολεμοῦν σάν Ἕλληνες”.
Οἱ “στιγμές” ἐκείνου τοῦ ἡρωισμοῦ τῶν πατέρων μας καταξιώθηκαν ἀπό τήν ἀδιαίρετη ἱστορική μας ταυτότητα τοῦ χιλιοειπωμένου “ὑπέρ πίστεως καί πατρίδος”. Προσμένοντας συνεχιστές.

goumenissis-1
goumenissis-2

goumenissis-4
goumenissis-5
goumenissis-6
goumenissis-7

goumenissis-10




goumenissis-16

Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Ω άγνωστε νεαρέ μάρτυς του Κυρίου, εσύ που στέκεσαι εμπρός εις τον πύρινο θρόνο του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών.

 

Στην Ουγκάντα, πρώτη φορά εκήρυξε το Ευαγγέλιο ο Αρχιμανδρίτης Νικόδημος Σαρίκας. Μεταξύ εκείνων που άκουσαν το κήρυγμα ήταν και ένα νεαρό αφρικανόπουλο.
Το βράδυ, όταν καθισε να φάει με την οικογένειά του, ο μικρός έκανε τον σταυρό του.
-Τί, άλλαξες την πίστη σου; τον ρωτά ο πατέρας του, φανατικός μουσουλμάνος. Εμπρός, σήκω!
Βγαίνει έξω από την καλύβα, φτιάχνει ένα μεγάλο σωρό από ξύλα, τον ανάβει και λέει στο παιδί του:
-Λέγε, γυρίζεις στην πίστη μας;
-Όχι είμαι Χριστιανός! απαντάει ο μικρός.
-Άλλη μια φορά. Γυρίζεις στην πίστη μας;λέει ο πατέρας.
-Όχι απαντάει ο πιστός στρατιώτης του Χριστού.
-Τελευταία φορά σου λέω. Επανέρχεσαι στην πίστη των πατέρων σου;
-Δεν φοβάμαι. Είμαι Χριστιανός!

Τότε ο πατέρας αρπάζει το παιδί του και το ρίχνει στη φωτιά. Και ο μικρός μάρτυς του Χριστού έγινε παρανάλωμα του πυρός...
Ω άγνωστε νεαρέ μάρτυς του Κυρίου, εσύ που στέκεσαι εμπρός εις τον πύρινο θρόνο του Θεού, πρέσβευε υπέρ ημών.

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2016

Ορθόδοξη Ιεραποστολή & Κατήχηση μέσω Εφαρμογών Κινητής Τηλεφωνίας

πηγή:istologio
orthodox-christian-mission-app-chinese
Πως μπορούμε να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία για να βοηθήσουμε και διευκολύνουμε τους συνανθρώπους μας να γνωρίσουν και να επιμορφωθούν για την Εκκλησία και το Χριστό;
Από τη μακρινή Ταϊβάν, ο ιεραπόστολος Αρχιμανδρίτης π. Ιωνάς Μούρτος συνεχίζει με συνέπεια να αξιοποιεί τις δυνατότητες των σύγχρονων μέσων της τεχνολογίας και του διαδικτύου στο έργο της ιεραποστολής. Για την ενημέρωση 1, 35 δισεκατομμυρίων κινεζόφωνων ανά τον κόσμο δημιούργησε μια σύντομη εισαγωγή στην Ορθόδοξη Εκκλησία στα κινεζικά με τη μορφή δωρεάν εφαρμογής (app) για φορητές συσκευές.
Βρείτε την εφαρμογή εδώ:
Ορθόδοξη Ιεραποστολή στην Ταϊβάν
orthodox-church-taiwan-holy-communion
Κάθε Κυριακή στις 4.00 το πρωί η Θ. Λειτουργία από την Ταϊβάν μεταδίδεται μέσω ίντερνετ, στον ιστότοπο http://bambusher.com/channel/orthodox-church. Εκεί επίσης μπορείτε να δείτε βιντεοσκοπημένες τις ακολουθίες, καθώς και τα κηρύγματά του π. Ιωνά.
Η ιστοσελίδα της Εκκλησίας http://theological.asia, περιέχει αρκετά βίντεο στα κινεζικά και στα αγγλικά που εξηγούν την Ορθοδοξία στους Κινέζους.
«Πρέπει να ενθυμούμαστε πως δεν είμαστε απλά μία ενοριακή Εκκλησία, γιατί στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ενοριακή Εκκλησία. Η Εκκλησία είναι μία Ιεραποστολή. Ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να πουν πως χρειάζονται μία Εκκλησία απλά για να εκπληρώνουν τις θρησκευτικές τους ανάγκες. Αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος… και Ιεραποστολή είναι για την Εκκλησία να συνεχίσει να αγκαλιάζει τον καθένα, οποιονδήποτε άνθρωπο, οποιαδήποτε κουλτούρα, κάθε τρόπο σκέψης» Αρχιμανδρίτης π. Ιωνάς Μούρτος
Η Ορθόδοξη ιεραποστολή στην Ταϊβάν υπάγεται στην πνευματική δικαιοδοσία της Ιεράς Μητροπόλεως Χονγκ Κονγκ και Άπω Ανατολής.