Η ιεραποστολική δράση των πρώτων χριστιανών

 
Αυτοί μας δείχνουν τι μπορεί να κάνει και αυτός ακόμη ο απλός πιστός, όταν είναι «ζήλω πεπυρωμένος».
Οι πρώτοι Χριστιανοί, λοιπόν, είχαν τη φλόγα της ιεραποστολής πολύ δυνατή μέσα τους. Όπου βρίσκονταν έπρεπε να δράσουν, να ψαρέψουν ψυχές.

Γι’ αυτό μέσα στους διωγμούς όχι μόνο δε λιγόστευαν οι πιστοί, αλλά και αύξαναν σε αριθμό. Τους αύξανε ο ζήλος των ευλογημένων εκείνων μαθητών, η δράση τους η ιεραποστολική. Δούλοι ήταν πολλοί απ’ αυτούς, κηπουροί, γεωργοί, μαρμαρογλύπτες, στρατιωτικοί, έμποροι, τεχνίτες. Λοιπόν, όπου βρίσκονταν, έριχναν το δίχτυ του Θεού και προσέλκυαν ψυχές. Και ενώ οι διώκτες αποδεκάτιζαν την Εκκλησία με τους αιματηρούς και θηριώδεις διωγμούς τους, τα μέλη της πληθύνονταν.

Και, όπως γνωρίζουμε, την Εκκλησία της Ρώμης δεν την ίδρυσαν αρχικώς Απόστολοι, αλλά Χριστιανοί δούλοι και έμποροι. Να τι θα πει, αδελφέ μου, ιεραποστολική καρδιά, ιεραποστολικός ζήλος και ενθουσιασμός!

Εάν λοιπόν το παράδειγμα του Κυρίου και των αγίων Αποστόλων μάς φαίνεται απλησίαστο, δεν μπορούμε να δικαιολογηθούμε, εφόσον υπάρχει το παράδειγμα των πρώτων πιστών, των απλών και αγίων εκείνων μελών της χριστιανικής Εκκλησίας.

Στο σημείο αυτό αξίζει να παραθέσουμε μια γνώμη του ιερού Χρυσοστόμου, που προτρέπει όλους τους πιστούς να εργάζονται ιεραποστολικώς για τη σωτηρία ψυχών:

«Για να δείξει ο Κύριος, ότι πρέπει εμείς οι πιστοί να γινόμαστε ωφέλιμοι και σε άλλους, μας ονόμασε άλας και ζύμη και φως… Λοιπόν ο λύχνος με το φως δε φωτίζει τον εαυτό του, αλλά αυτούς που βρίσκονται στο σκοτάδι. Κι εσύ, Χριστιανέ, τότε είσαι λύχνος πνευματικός, όταν όχι μόνον απολαμβάνεις ο ίδιος το φως, αλλά όταν οδηγείς εκείνον τον πλανημένο στο Χριστό. Γιατί ποια είναι η ωφέλεια του Χριστιανού, όταν δεν κερδίζει κανέναν και δεν τον οδηγεί στην αρετή; Είσαι και «άλας». Αλλά και το αλάτι δεν αλατίζει τον εαυτό του, αλλά τα άλλα τρόφιμα. Έτσι λοιπόν και συ ο πιστός, αφού σε έκαμε ο Θεός άλας πνευματικό, αλάτισε τους άλλους, απάλλαξέ τους από τη ραθυμία και αδιαφορία και ένωσέ τους με την Εκκλησία.

Έπειτα ο Χριστός σε ονόμασε «ζύμη». Και η ζύμη δε ζυμώνει τον εαυτό της, αλλά τη μάζα του ζυμαριού, την πολλή. Έτσι κι εσείς οι πιστοί, έστω κι αν είστε λίγοι στον αριθμό, πρέπει να γίνετε δυνατοί με την πίστη και το ζήλο σας…»

Έτσι τόνιζε ο ιερός Χρυσόστομος προς τα απλά μέλη της Εκκλησίας το μεγάλο χρέος τους για την ιεραποστολική δράση και τους προέτρεπε σ’ αυτήν.

Από το βιβλίο “Εκστρατεία Ιεραποστολής” του Αρχιμανδρίτου Γρηγορίου Π. Χαραλαμπίδη, θεολόγου – ιεροκήρυκα, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις “ο Σωτήρ”.

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΤΥΝΗΣΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

πηγή:syghorisis  

 
Την 6η Ιουνίου 2014 η ΑΘΜ, ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος Β´ μετέβη στο Προεδρικό Μέγαρο της Τυνησίας, συνοδευόμενος από τους Σεβ. Μητροπολίτες Μέμφιδος και Καρθαγένης και από την Πρέσβυ της Ελλάδος κα Άννα Κόρκα. Ο Μακαριώτατος έγινε επισήμως δεκτός από τον Πρόδρο της Τυνησίας κ Μόνσεφ ελ Μαρζούκι, με τον οποίο συνεζήτησε θέματα που αφορούν στην παρουσία των Ορθοδόξων στην Αφρική και ιδιαιτέρως στην Τυνησία και όλο το βόρειοισλαμικό μέρος της. Ο Μακαριώτατος ευχαρίστησε για την ευγένεια, με την οποία φιλοξενούνται και προστατεύονται οι χριστιανοί στη χώρα, ενώ ο Πρόεδρος ετόνισε την ειρηνική διάθεση του τυνησιακού λαού για αρμονική συνύπαρξη όλων των Θρησκειών στη χώρα. Στο τέλος ο Πατριάρχης απένειμε την ανωτάτη τιμητική διάκριση του τάγματος του Λέοντος της Αλεξανδρείας στον Πρόεδρο για την βοήθεια που παρέχεται από τη χώρα στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Σε κλίμα ευχάριστο διεξήχθη όλος ο διάλογος και με τη συμμετοχή των συνοδών του Μακαριωτάτου. 

Μετά το πέρας της Συναντήσεως η ΑΘΜ έκανε στα ΜΜΕ την ακόλουθη δήλωση:

Ερχόμαστε προσκυνητές από την Ιερά Καθέδρα του Ορθοδοξου Πατριαρχείου, που αγκαλιάζει όλη την Αφρικανική Ήπειρο με συναισθήματα χαράς και αγαλλιάσεως, για να ξαναπερπατήσουμε τους Ιστορικούς τόπους της Καρθαγένης και να ξαναζήσουμε μνήμες ενδοξης Ιστορίας αυτού του ηρωικού Τυνησιακού λαού.
Να επισκεφθούμε τους Ορθοδόξους Έλληνες, Ρώσους, Σέρβους, Ρουμάνους, Ουκρανούς και Βούλγαρους, που υπό την πνευματική και εκκλησιαστική ευθύνη του Πατριαρχείου μας διαβιούν και ελευθέρως θρησκεύουν στην πανέμορφη Τυνησία. Σε μια αρμονική συνύπαρξη με τους γηγενείς αδελφούς μας μουσουλμάνους, που εδώ αποτελούν λαμπρό παράδειγμα φιλειρηνικού λαού, για τον οποίο η συνοδοιπορία διαφορετικών θρησκειών και άλλων πολιτισμικών παραδόσεων είναι οδηγός ζωής και τρόπος επιβιώσεως στους δύσκολους καιρούς μας.
Αποτελεί ιδιαίτερη χαρά για εμάς η πολύ τιμητική συνάντησή μας με τον Εξοχώτατο πρόεδρο της Τυνησιακής Δημοκρατίας κ. Μόνσεφ ελ Μαρζούκι και μέλη της φιλέργου αξίας κυβερνήσεως, στα πρόσωπα των οποίων διεγνώσαμε την προοπτική ευοδώσεωςτων προσπαθειών του τυνησιακού λαού για την δημιουργία ενός δημοκρατικού και σύγχρονου κράτους. Ο δρόμος για την αληθινή Δημοκρατία θα είναι μακρύς, αλλά είμεθα βέβαιοι ότι με υπομονή και την βοήθεια του Θεού η Τυνησία θα κερδίσει και ο λαός της θα αναδειχθή νικητής στο τέλος.
Το λέγομεν με τη βεβαιότητα των ιστορικών μας διδαγμάτων από μια χώρα, που προσφάτως επίσης ταλανίστηκε από πολυποίκιλες κρίσεις των καιρών, αλλά που δεν έσκυψε ποτέ το κεφάλι, από μια χώρα που εγέννησε και εδημιούργησε την Δημοκρατία, την χώρα του Περικλή, των Γραμμάτων και της Φιλοσοφίας. Την όμορφη και φίλη σας Ελλάδα.
Προσευχόμεθα στον Ένα και Μεγάλο Θεό να στηρίζη όλους τους Τυνήσιους στις προσπάθειές τους. Και ταπεινά σήμερα μαζί με την πολλή μας αγάπη, ως πνευματικός ηγέτης των Ορθοδόξων, καταθέτουμε ένα δώρο αγάπης και τιμής στο πρόσωπο του Εξοχωτάτου Προέδρου της χώρας, που απευθύνεται σε όλους τους αγαπημένους μας τυνησίους. Είναι η υψίστη τιμητική διάκριση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ως μεγάλη ευχαριστία για την αγάπη και την ευγένεια και την προστασία, που παρέχονται στους πιστούς Ορθοδόξους και στις εκκλησίες μας. Για την διαπολιτισμική σχέση και την ανεκτικότητα και όλα εκείνα που σημασιοδοτούν ένα πραγματικώς φιλειρηνικό και πολιτισμένο αραβικό έθνος.

Ζήτω η Τυνησία, Ζήτω η Ελλάδα, Ζήτω η Ειρήνη.

Φωτο: Ο μητροπολίτης Καρθαγένης Αλέξιος (από αυτή την παλαιότερη ανάρτηση για την καταπίεση της Ορθοδοξίας στη χώρα, που η Εκκλησία ελπίζει να πάψει να υφίσταται).
 

Ο μητροπολίτης Καρθαγένης & Βορείου Αφρικής (που ποιμαίνει Τυνησία, Αλγερία, Μαρόκο) σε συνέντευξή του στο ραδιοσταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας πριν από ένα δυο μήνες (Άνοιξη 2014), περιέγραψε κάπως έτσι τη φιλοξενία και την ελευθερία που παρέχει η τυνησιακή κυβέρνηση στην Ορθόδοξη Εκκλησία:
"Οι καμπάνες απ' τις εκκλησίες μας είναι κατεβασμένες. Ως ορθόδοξοι γίνονται αποδεκτοί μόνον οι Έλληνες" (προφανώς και οι Ρώσοι κτλ, πάντως ΟΧΙ οι Τυνήσιοι).
"Υπάρχουν πολλές Ελληνίδες και πολλοί Έλληνες, που έχουν παντρευτεί Τυνήσιους ή Τυνήσιες, διατηρώντας όμως την ορθόδοξη πίστη τους. Όταν έχουμε κάποια πανήγυρη και λειτουργούμε στο κέντρο της Τύνιδας, ο ναός μας παρακολουθείται από τις μυστικές υπηρεσίες, για να δουν μήπως μπαίνουν μέσα και Τυνήσιοι. Επειδή πολλοί σύζυγοι έρχονται, αν και μουσουλμάνοι, μετά οι μυστικοί πράκτορες τους ρωτάνε τι γύρευαν στο χριστιανικό ναό! Εκείνοι απαντούν ότι ήρθαν, επειδή το Κοράνι γράφει πως όλες οι μονοθεϊστικές θρησκείες συνυπάρχουν.
Αν εγώ" (είπε ο μητροπολίτης) "πω σε κάποιον μουσουλμάνο αν θέλει να γίνει χριστιανός, πιθανόν να με διώξουν από τη χώρα και να δημεύσουν και κλείσουν τις εκκλησίες μας, όπως πρόσφατα έδιωξαν μερικές δεκάδες προτεστάντες ιεραποστόλους".
Ο Θεός να βοηθήσει λοιπόν τους εκεί ηρωικούς αδελφούς μας και να μας γλιτώνει από ...Λέοντες της Αφρικής, "φίλους της Ορθοδοξίας", σαν τον Πρόεδρο της Τυνησίας... Και εντάξει, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας (που κάθεται πάνω σε μια βόμβα, δηλ. στον ισλαμικό φανατισμό, και ευχόμαστε ο Θεός να τον βοηθήσει και να τον φωτίζει) δέχομαι ότι οφείλει να τηρεί τα προσχήματα, για να επιτύχει κάπως καλύτερες συνθήκες (κι αυτό ακόμη αμφίβολο είναι). Όχι όμως, προς Θεού, αδελφοί, να ξεγελιώμαστε και μεταξύ μας!...

Η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αφρική

Ο  Μητροπολίτης Νιγηρίας  π. Αλέξανδρος εξηγεί στην Πεμπτουσία την παρουσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αφρική. 
πηγή:pemptousia

εάν έχω πάσαν την γνώσιν___αγάπην δε μη έχω ουδέν ειμί..

Σε προβληματίζει σοβαρά το ότι η σύνδεσή σου στο ίντερνετ είναι αργή; Για δες μερικά πραγματικά προβλήματα

Καθημερινά προκύπτουν διάφορα προβλήματα στη ζωή μας. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα, είναι ικανά να μας αποδιοργανώσουν εντελώς. Κλασσικό παράδειγμα οι επισκευές στους γύρω δρόμους του σπιτιού μας που όχι μόνο δεν μας αφήνουν σε ησυχία, αλλά επιπλέον μας αποκλείουν από τον κόσμο του διαδικτύου για κάποιες πολύτιμες ώρες. Διαφορετικό, αλλά εξίσου ενοχλητικό δείγμα των προβλημάτων με τα οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι καθημερινά, είναι η ανακάλυψη πως το πακέτο που μόλις έφερε ο ντελιβεράς στο σπίτι μας, περιέχει άλλα πράγματα από όσα παραγγείλαμε. Πραγματικά, έχοντας στο μυαλό μας πως θα φάμε ένα συγκεκριμένο φαγητό, μας ξενίζει η ιδέα ότι θα φάμε κάτι διαφορετικό. Εξάλλου, όπως και να το κάνουμε το «ό,τι πληρώνεις παίρνεις» είναι μια πάγια αξία, ειδικά στις ανεπτυγμένες χώρες. Εκτος αυτού όμως, όσο οι δυνατότητες επιλογής αυξάνονται, άλλο τόσο τα περιθώρια λάθους στενεύουν. Η καθημερινότητα μας πλέον είναι τόσο... φτιαγμένη στα μέτρα μας, που η παραμικρή λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά. Ειδικά με την εξέλιξη της τεχνολογίας, οι απαιτήσεις μας έχουν εκτοξευτεί στα... ουράνια. Θέλουμε ο φορτιστής να φτάνει στη πρίζα κοντά στο κρεβάτι μας, ώστε να σερφάρουμε ξαπλωμένοι, να κατεβάζουμε μια ταινία μέσα σε τριάντα λεπτά το πολύ, κάνοντας παράλληλα άλλες δραστηριότητες στον υπολογιστή, και φυσικά δεν μπορούμε να αντέξουμε να πάμε στη τουαλέτα χωρίς να πάρουμε μαζί μας το αγαπημένο μας κινητό. Ωστόσο, εξετάζοντας λίγο καλύτερα τις συνθήκες που ζούμε, πιθανόν να αναθεωρήσουμε πλήρως. Οι συνεχώς μεγαλύτερες απαιτήσεις που έχουμε στη ζωή μας έρχονται σε σύγκρουση με τις συνθήκες ζωής, αν όχι επιβίωσης, που επικρατούν στις περισσότερες γωνιές του πλανήτη. Αυτό μπορούμε πολύ εύκολα να το αντιληφθούμε βλέποντας το παρακάτω, ειρωνικής διάθεσης, βίντεο που παρουσιάζει ανθρώπους τριτοκοσμικών χωρών να έχουν απαιτήσεις ανάλογες με τις δικές μας. Το χειρότερο δε είναι ότι γνωρίζουμε πως το περιεχόμενο του βίντεο θα είναι κάτι εντελώς περίεργο. Κάτι εκτός πραγματικότητας. Κι όμως συνεχίζουμε να απαιτούμε περισσότερες διευκολύνσεις. Τελικά, όπως καταλήγει και το βίντεο, ίσως τα προβλήματά μας να μην είναι προβλήματα στην πραγματικότητα. Ισως τα αληθινά προβλήματα του πλανήτη να βρίσκονται στις... πιο «παραμελημένες» μεριές του.

«Η ιεραποστολή ως τρόπος ζωής»

πηγή:synodoiporia
Στο "ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ", στο πλαίσιο των εκδηλώσεων "Ενορία εν δράσει..." του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, ο π. Σπυρίδων Τσιμούρης, Θεολόγος φιλοξενεί και συζητά το θέμα «Η ιεραποστολή ως τρόπος ζωής» με τον Αμερικανό Ιεραπόστολο στην Αλβανία κ, Nathan Hoppe. Στη μετάφραση βοήθησε η Δρ Ιστορίας κα Κατερίνα Γαλάνη.

ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Σύλλογος Ποντίων Ουγκάντας !

πηγή:taxalia.

Θέμα και θέαμα που πρέπει να δείτε οπωσδήποτε:

Πάτρικ Ουγκουνσότο τεμέτερον ο παιδάς ο Κρομέτες

.
γουρπάν η γίαγιας να είτε Πάτρικ , ποδεδίζω τ’έμορφα τα

 δηλώσεις και τα καλατσία’ς.

O Μητροπολίτης της Καμπάλας και πάσης Ουγκάντας,  Ιωνάς

Ψάρια και φίδια στην αυλή του Ορφανοτροφείου της Ινδίας. Το κλάμα και το δράμα των Ιεραποστολών σε Αφρική, Ασία, Λατινική Αμερική, Ωκεανία: χωρίς οικονομική βοήθεια!

πηγή:o-nekros

Ορθόδοξες βαπτίσεις στις Φιλιππίνες

Πόνος και θλίψη σε καταλαμβάνει διαβάζοντας το χριστουγεννιάτικο τεύχος του περιοδικού "Εξωτερική Ιεραποστολή" της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής Θεσσαλονίκης. Η οικονομική αφαίμαξη των Ελλήνων και των Κυπρίων από τα “μνημόνια” έχει μειώσει δραματικά τις δωρεές προς την Ορθόδοξη Ιεραποστολή. 

Ξεκινάς από την Ινδία και μαθαίνεις και τις πλημμύρες που γέμισαν τους χώρους του Ορφανοτροφείου με ψάρια και … φίδια, για την ανεμοβλογιά και βλέπεις τα πενιχρά έσοδα της Ορθόδοξης εκκλησίας στην Ινδία. Περνάς στη Κένυα και την Τανζανία και βλέπεις τις δυσκολίες των εκεί τοπικών Ορθόδοξων ιεραποστολών. Τρέχεις νοερά στη Μαδαγασκάρη και το Μαλάουι, το Μπουρούντι και την Ρουάντα, όπου οι ανάγκες των ορθοδόξων ιεραποστολών είναι μεγάλες, αλλά η ανταπόκριση των Ορθοδόξων Χριστιανών μικρή ( ακόμα και εκείνοι που έχουν, δεν συγκινούνται ! ). 

Πετάγεσαι μέχρι την Ινδονησία και μαθαίνεις ότι ο π. Αθανάσιος, αδελφός του π. Χρυσοστόμου, έχει σταματήσει τη φαρμακευτική του αγωγή για να θρέψει τα παιδιά του και η εγχείρηση που πρέπει να γίνει κοστίζει 4.000 ευρώ. Ποιος θα συγκινηθεί  και θα προσφέρει ; Και είναι και το νοσοκομείο της Ινδονησίας και τα άλλα έργα εκεί που περιμένουν… Γουατεμάλα, Επισκοπή Κατάγκας ( Κολουέζι ), υπάρχουν οι Φιλιππίνες που περιμένουν να ενδιαφερθούμε και τους εκεί ορθόδοξους πιστούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας των Φιλιππίνων.

Έρχονται Χριστούγεννα, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί νηστεύουν, αλλά δεν προσφέρουν ( ; )  στον Ορθόδοξο Ιεραποστολικό έργο ! Που είναι οι Έλληνες εθνικοί ευεργέτες ; Που είναι οι Έλληνες που έχουν χρήματα, εντός και εκτός Ελλάδας, να συνδράμουν το έργο της Ιεραποστολής ; Που είναι οι Έλληνες ομογενείς που δεν τους έχει πλήξει η οικονομική κρίση ; Που είναι οι πλούσιοι Ρώσοι , Γεωργιανοί, Ουκρανοί,  Σέρβοι,  Ρουμάνοι κλπ  Ορθόδοξοι Χριστιανοί για να ενισχύσουν την Ορθόδοξη Ιεραποστολή ; Πώς θα γιορτάσουμε Χριστούγεννα, έχοντας εγκαταλείψει τους Ορθόδοξους αδελφούς μας σε 80 χώρες του κόσμου ; Αν όλοι μας προσφέραμε, έστω και 5 ή 10 ευρώ, όλα θα ήταν διαφορετικά ! Αλλά οι δωρητές είναι λίγοι, οι εργάτες του Ευαγγελίου λίγοι … Διαβάστε online το νέο τεύχος της Εξωτερικής Ιεραποστολής.

Orthodox Church in India

Πατήστε πάνω στον παρακάτω σύνδεσμο για να διαβάσετε το περιοδικό.

http://ierapostoles.gr/?p=4969

http://issuu.com/omfgr/docs/223?e=2225022/5818573#search

http://ierapostoles.gr/?p=4969

Ο π. Αθανάσιος δίπλα στον π. Χρυσόστομο.

http://ierapostoli.wordpress.com/enisxisi/

http://ierapostoles.gr/%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%BF%CF%87%CE%AE/

http://orthodoxmission.org.gr/contribute/

http://orthodoxmission.org.gr/2013/11/burundi-rwanda-twilight-of-war-dawn-of-peace/

http://orthodoxmission.org.gr/2013/11/madagascar-i-was-hungry-and-thirsty-and-you-helped-me/

http://ierapostoles.gr/?p=4931

http://ierapostoles.gr/?p=4955

Άγνωστοι Έλληνες: Αφρικανικοί σταθμοί στο ταξίδι των Ελλήνων

 πηγή:infognomonpolitics
Η σύγχρονη συμβατική ιστορία μας διδάσκει εδώ και χρόνια ότι οι Έλληνες έμειναν γνωστοί σε όλον τον κόσμο, λόγω του χρυσού αιώνα του Περικλή και της Δημοκρατίας! Μας διδάσκει ακόμη ότι η δραστηριότητά τους ξεκίνησε αυστηρά τον 8^ο αι. π.Χ., τότε δηλαδή που υιοθετήθηκε η «φοινικική γραφή» από αυτούς, το αλφάβητο, κλπ.
Τέλος, μας διδάσκει πως οι Έλληνες (οι λίγοι που υπήρχαν, γιατί σύμφωνα με σύγχρονες θεωρίες, οι περισσότεροι ήταν Σλαβικής, Σημιτικής, και κάθε άλλη καταγωγής, εκτός από ελληνικής) ζούσαν περιορισμένοι στα στενά «ελλαδιτικά» όρια, που γνωρίζουμε σήμερα.

Η ελληνική ιστορία, τουλάχιστον αυτή που προβάλλεται, αυτά πρεσβεύει.
Έρχονται όμως στο φως οι ιστορίες άλλων λαών απ’ άκρη σ’ άκρη όλου του κόσμου, οι οποίες εκφράζουν μία διαφορετική από την γνωστή σε εμάς εκδοχή. Υποστηρίζουν ότι οι Έλληνες έφτασαν ως τα μέρη τους, ότι δημιούργησαν εκεί πολιτισμό και ότι άφηναν ενίοτε απογόνους! Και όλα αυτά πολύ πριν τον 8^ο αι.!
Μέχρι τώρα είδαμε Κινέζους, Ιάπωνες, Ασιάτες εν γένει, Νότια Αμερική, και άλλους να μιλούν, παρουσιάζοντας στοιχεία, για την ελληνική παρουσία στην περιοχή τους.
Στο παρόν άρθρο θα δούμε το ίδιο ακριβώς, αυτήν την φορά όμως, από κατοίκους της Αφρικής, πλην του Βορείου τμήματος (Αίγυπτος, Τυνησία, κ.α), με το οποίο θα ασχοληθούμε ξεχωριστά και διεξοδικά σε επόμενες μελέτες μας, λόγω του μεγάλου όγκου πληροφοριών σχετικά με τον Ελληνισμό των περιοχών αυτών.

Αξίζει να αναφέρουμε την μαρτυρία του Κώστα Μητσάκη στο newsbeast, ο οποίος ταξίδεψε στην Αφρικανική ήπειρο και δήλωσε ακολούθως:
«Στα πλαίσια του ταξιδιού μου στην Μαύρη ήπειρο, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τους θεματοφύλακες του ελληνικού πολιτισμού στα όρια της αφρικανικής γης και να καταγράψω παράλληλα την πολυδιάστατη ιστορία και διαδρομή του ελληνικού στοιχείου της Αφρικής μέσα στον χρόνο».
Γνωρίζουμε ακόμη πως ο Ηρακλής στην εκστρατεία του δέχθηκε επίθεση από τους Πυγμαίους, ένα από τα αρχαιότερα φύλα της Αφρικής, που σήμερα ζει κατά μικρές ομάδες στις πιο απρόσιτες ζώνες των ισημερινών δασών της κεντρικής Αφρικής.

Ας ξεκινήσουμε από την Αιθιοπία, της οποίας το όνομα έχει ελληνική ρίζα και προέρχεται από τα αἲθω + ὃψις (=ο καμένος από τον ήλιο).
Στην Αιθιοπία το 1759, ο Άγγλος εξερευνητής Τζέιμς Μπρους που επισκέφθηκε την χώρα συνάντησε Έλληνες. Σήμερα θεωρείται η χώρα με τους περισσότερους ελληνορθοδόξους κατοίκους.

Αλλά και στην Δυτική Αφρική ανακαλύφθηκαν πανάρχαιες βραχογραφίες, ξίφη και επιγραφές, των οποίων η ταυτότητα, σύμφωνα με τον Γερμανό καθηγητή Λέον Φρομπένιους, είναι η ελληνική. Υπάρχει ακόμη και η φυλή των Ντόγκον, που αποκαλεί τους θεούς, τους οποίους τιμά «Νόμο Ντίας < Δίας»!
Όπως αναφέρει ένας Άγγλος ταξιδιώτης το 1582, μετά την επίσκεψή του στη Σιέρα Λεόνε, συνάντησε μεταξύ των άλλων εμπόρων και έναν γηραιό Έλληνα.

Πύργος στην Ζιμπάμπουε γεμάτος με το χαρακτηριστικό ελληνικό Λ

Βραχογραφίες βρέθηκαν και στην Νότια Αφρική, οι οποίες απεικονίζουν λευκές γυναίκες (!), στολισμένες με κοσμήματα και ωραία ενδύματα, οι οποίες κυνηγούν τοξοβολώντας. Φορούν και περικνημίδες, σε αντίθεση με τους εγχρώμους που την ακολουθούν και δεν φορούν τίποτα στα πόδια. Να σημειωθεί πως, σύμφωνα με τον Όμηρο, περικνημίδες φορούσαν μόνο οι Έλληνες σε όλη την ιστορία του ανθρωπίνου γένους.
Στην κεντρική Αφρική , από την άλλη μεριά, ζουν μέχρι σήμερα κάτοικοι, ένα τμήμα των οποίων ισχυρίζεται πως είναι απόγονοι των "λευκών θεών" των "Γκρέκας", ενώ ένα άλλο πως είναι απόγονοι του στρατού του Μ. Αλεξάνδρου, πράγμα αδύνατον, όμως, καθώς ο Μ. Αλέξανδρος δεν έστειλε ποτέ στρατό στην συγκεκριμένη περιοχή.
Έπειτα, στην Ανατολική Αφρική υπήρχε η αρχαία πόλη της Αζανίας, όπως την ονόμασαν οι Έλληνες από το αρχαίο ρήμα ἀζαίνειν (=ξηραίνω), λόγω της ξηρής ακτής της σημερινής Σομαλίας, κάτι που πιστοποιεί και ο G.W.B. Huntingford. Πόλη Αζανία απαντούσε και στην Πελοπόννησο, βορειοδυτικά της Αρκαδίας, προς τα Καλάβρυτα. Πήρε το όνομά της από τον μυθικό ήρωα Αζάνα.
Σύμφωνα με την παράδοση η έκταση της περιοχής ήταν τόσο πετρώδης, σε βαθμό που η καλλιέργεια καθίστατο σχεδόν αδύνατη.
Από εκεί προέκυψε η παροιμία, που συνήθιζαν να λένε οι αρχαίοι Έλληνες, για όποιον ματαιοπονούσε: «καλλιεργεί την Αζανία».
Οι αγροτικές δυσχέρειες οδήγησαν σε μαζικές μετακινήσεις των Ελλήνων της περιοχής προς άλλες περιοχές, μεταξύ αυτών και η Μ. Ασία, όπου υπήρχε αποικία Αζανών.
Εξίσου σημαντική όμως είναι και η πόλη της Ζιμπάμπουε, το όνομα της οποία σημαίνει πέτρινο σπίτι, λόγω των πέτρινων ερειπίων της αρχαίας πόλης-κράτους, που υπάρχουν διάσπαρτα σε όλην την περιοχή. (Ο θεσμός των πόλεων - κρατών δημιουργήθηκε και ίσχυσε μόνο σε περιοχές, όπου υπήρχαν Έλληνες).

τείχος στην Ζιμπάμπουε

Palacio de las Grecas Νότια Αμερική   Διακρίνετε κάποια ομοιότητα;

Το πέτρινο συγκρότημα που εκτεινόταν σε έκταση 7.οοο στρεμμλατων περίπου αποτελεί μέχρι σήμερα μυστήριο για τους αρχαιολόγους, οι οποίοι δεν μπορούν να εξηγήσουν πώς επιτεύχθη ένα τέτοιο "ακατόρθωτο κατόρθωμα".
Μεγάλα σε μήκος και ύψος κτήρια, που φέρουν αρχαία ελληνικά σύμβολα, κατακλύζουν το εν λόγω συγκρότημα! Ακόμη υπάρχουν τείχη, σχεδόν πανομοιότυπα με τα αντίστοιχα των «Palacio de las Grecas» στον Αμαζόνιο!

Όσον αφορά τέλος την Βόρεια Αφρική, για την οποία θα μιλήσουμε αναλυτικά στα επόμενα άρθρα μας, βρίθει ελληνικής παρουσίας. Τα ευρήματα και οι μαρτυρίες τόσο Ελλήνων όσο και ξένων μελετητών σχετικά με τις εκεί ελληνικές αποικίες, αμέτρητα.
Επομένως και η Αφρική δείχνει να διαθέτει έντονο το ελληνικό στοιχείο. Εκείνο που άφησαν οι Έλληνες πριν χιλιάδες χρόνια και που εξακολουθεί να υφίσταται σε ορισμένες περιοχές, μέσα από τα μνημεία, την κουλτούρα και τις παραδόσεις των ανθρώπων εκεί…
Ωστόσο, δεν πρέπει να παραλείψουμε να αναφέρουμε τον αδιάκοπο αγώνα που δίνουν και σήμερα οι Έλληνες σε μεγάλο αριθμό περιοχών της Αφρικανικής ηπείρου, προσπαθώντας αφενός να βοηθήσουν τους εκεί κατοίκους και αφετέρου να κρατήσουν όρθιο τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία...

Λαϊκή Δημοκρατία Κονγκό: Μια πλούσια χώρα που έγινε καταραμένη

Ο φτωχότερος λαός στον κόσμο με ανεκμετάλλευτα ορυκτά $24 τρισ.

πηγή: vima.

Τα εκατομμύρια δολάρια που απέφεραν τα ορυκτά δεν έφεραν παρά μιζέρια και θάνατο στους Κονγκολέζους, ενώ πλούτισαν μια μικροσκοπική ελίτ στο Κονγκό και οι ξένοι υποστηρικτές της

 

Τα κινητά τηλέφωνα χρησιμοποιούνται απ' όλους στη Δύση και από λίγους στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το κολτάν, όμως, το κύριο συστατικό τους, εξορύσσεται στη χώρα αυτή της Κεντρικής Αφρικής. Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο την ατομική βόμβα που κατέστρεψε τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι την έριξαν Αμερικανοί, το ουράνιο όμως με το οποίο κατασκευάστηκε προήλθε από ένα ορυχείο του Νοτιοανατολικού Κονγκό. Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο τα θύματα στο Δυτικό Μέτωπο ήταν Ευρωπαίοι αλλά οι σφαίρες που τους σκότωσαν περιείχαν κατά 75% χαλκό από το Κονγκό.

Η ΛΔ του Κονγκό (ή Κονγκό-Κινσάσα, πρώην Ζαΐρ) είναι από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο: διαθέτει τεράστια κοιτάσματα χρυσού, χαλκού, διαμαντιών (άνω του 30% των παγκόσμιων αποθεμάτων), κοβαλτίου, ουρανίου, κολτάν (70% των παγκόσμιων αποθεμάτων), πετρελαίου και άνθρακα. Η αξία των ανεκμετάλλευτων ορυκτών αποθεμάτων της υπολογίζεται σε 24 τρισ. δολάρια. Οι Κονγκολέζοι όμως είναι ο φτωχότερος λαός στον κόσμο. Με μόλις 400 δολάρια κατά κεφαλήν ΑΕΠ, η χώρα κατατάχθηκε τελευταία το 2012, θέση την οποία διεκδικεί κάθε χρόνο.

Πώς γίνεται μια τόσο πλούσια χώρα να είναι η φτωχότερη του κόσμου; Σύμφωνα με τον ιστορικό Νταν Σνόου, ο οποίος την επισκέφθηκε πρόσφατα απεσταλμένος του BBC, φταίνε «η αποικιοκρατία, η δουλεία και η διαφθορά». Είναι μια χώρα στην οποία ακόμη μαίνεται ο πιο πολύνεκρος πόλεμος μετά το 1945 (ο οποίος έχει προκαλέσει περισσότερα από πέντε εκατομμύρια θύματα), «μια χώρα που έχει πάψει να λειτουργεί».

Πουλήθηκαν ως σκλάβοι

Προσπαθώντας να εξηγήσει το σημερινό παράδοξο της ΛΔ του Κονγκό, ο Σνόου υποστηρίζει ότι αποτελεί ευθέως αποτέλεσμα ενεργειών των πέντε τελευταίων αιώνων. Οταν κατέφθασαν οι Πορτογάλοι στα τέλη του 15ου αιώνα, αμέσως εντόπισαν και θέλησαν να εκμεταλλευτούν τον ανεξάντλητο πλούτο της χώρας: τους δυνατούς, ανθεκτικούς στις ασθένειες Κονγκολέζους που θα μοσχοπωλούνταν ως σκλάβοι. Σύντομα η Λισαβόνα έφθασε στο συμπέρασμα ότι θα μπορούσε πιο εύκολα να εμπορεύεται τους σκλάβους αν στο Κονγκό βασίλευε το χάος. Ετσι, ενώ η χώρα σπαρασσόταν από τοπικούς εμφυλίους, τέσσερα εκατομμύρια σκλάβοι πουλήθηκαν στις ΗΠΑ.

Οσα ακολούθησαν ήταν μια αναπαραγωγή του μοντέλου αυτού διότι «συνέφερε τους ισχυρούς να καταστρέψουν, να καταπιέσουν και να εμποδίσουν κάθε δυναμική, σταθερή και νόμιμη κυβέρνηση που θα επενέβαινε στην εξαγωγή των φυσικών πόρων της χώρας» λέει ο Σνόου. Με αυτόν τον τρόπο μια ευλογημένη χώρα όπως η ΛΔ του Κονγκό κατέληξε «εντελώς καταραμένη λόγω του φυσικού πλούτου της».

Τεράστια χώρα - έχει το μέγεθος της Δυτικής Ευρώπης - τράβηξε την προσοχή του διαβόητου βασιλιά Λεοπόλδου του Βελγίου στα τέλη του 19ου αιώνα. Αιτία, τα αποθέματα καουτσούκ, τα μεγαλύτερα στον κόσμο, σε μια εποχή που το αυτοκίνητο καθιερωνόταν ως μέσο μεταφοράς. Αυτό έγινε εφικτό χάρη στο κονγκολέζικο καουτσούκ το οποίο μάζευαν σκλάβοι για να μετατραπεί σε λάστιχα αυτοκινήτου ή ηλεκτρομόνωση καθώς ήταν και η εποχή που κέρδιζε έδαφος ο ηλεκτρισμός. Εκατομμύρια πέθαναν μαζεύοντας καουτσούκ διότι η παραμικρή αντίσταση αντιμετωπιζόταν με βουρδουλιές, ακρωτηριασμούς και θάνατο.

«Η κουλτούρα της αρπακτικής, βάρβαρης κυριαρχίας που δημιούργησε η βελγική ελίτ, η οποία δεν ενδιαφερόταν καθόλου να αναπτύξει τη χώρα ή τον πληθυσμό, επιζεί ως σήμερα» λέει ο Σνόου.

Οι αποικιοκράτες κράτησαν τους Κονγκολέζους σε «παιδαριώδες επίπεδο», χωρίς δικαίωμα ψήφου και αγράμματους. «Δεν δημιουργήθηκε μια ντόπια ελίτ που θα μπορούσε να κυβερνήσει τη χώρα. Συνεπώς, όταν ήρθε η ανεξαρτησία στη δεκαετία του '60, ήταν αναμενόμενα καταστροφική». «Από τους 5.000 δημοσίους υπαλλήλους επί αποικιοκρατίας μόνο οι τρεις ήταν Κονγκολέζοι. Δεν υπήρχε ούτε ένας κονγκολέζος δικηγόρος, γιατρός, οικονομολόγος ή μηχανικός».

Καμία υποδομή

Ο Μομπούτου Σέσε Σέκο, που κυβέρνησε ως δικτάτορας από το 1972, ήταν ένας άπληστος παράφρων - έχτισε «Βερσαλλίες» 100 εκατ. δολαρίων στη μέση της ζούγκλας και δίπλα έναν αεροδιάδρομο για να προσγειώνονται τα Κονκόρντ που νοίκιαζε για τις μετακινήσεις του (για ψώνια στη Δύση). Ο Λοράν Καμπιλά και ο γιος του Ζοζέφ Καμπιλά που τον διαδέχθηκαν σε συνδυασμό με τον πόλεμο που ξέσπασε μετά την εισβολή της Ρουάντας (και χαρακτηρίζεται από τα παιδιά-στρατιώτες) οδήγησαν σε μια «χώρα που έχει καταρρεύσει, χωρίς δρόμους να συνδέουν τις κυριότερες πόλεις και την Υγεία να εξαρτάται από τη διεθνή βοήθεια και φιλανθρωπία».

«Οι Πορτογάλοι, οι Βέλγοι, ο Μομπούτου και η σημερινή κυβέρνηση κατέπνιξαν επίτηδες την ανάπτυξη ισχυρού κράτους, στρατού, δικαστικού και εκπαιδευτικού συστήματος διότι θα εμπόδιζε τον κύριο στόχο τους: να πλουτίσουν από το υπέδαφος. Τα εκατομμύρια δολάρια που απέφεραν τα ορυκτά δεν έφεραν παρά μιζέρια και θάνατο στους Κονγκολέζους, ενώ πλούτισαν μια μικροσκοπική ελίτ στο Κονγκό και τους ξένους υποστηρικτές της και στήριξαν την τεχνολογική επανάσταση στον ανεπτυγμένο κόσμο».

Απέτυχε η αλλαγή φύλου και διάλεξε να πεθάνει !! (ή: γιατί επείγει να ενταθεί η Ορθόδοξη Ιεραποστολή στο δυτικό κόσμο!)

πηγή:o-nekros. 
 
Σε ευθανασία επέλεξε να υποβληθεί 44χρονος Βέλγος μετά από αποτυχημένη επέμβαση αλλαγής φύλου, που του προκάλεσε αφόρητο ψυχικό πόνο.

Μία ημέρα πριν υποβληθεί σε ευθανασία, ο 44χρονος είχε δώσει συνέντευξη σε βελγική εφημερίδα, αποκαλύπτοντας ότι γεννήθηκε γυναίκα, όμως οι γονείς του που είχαν τρία αγόρια, ήθελαν ένα ακόμη αγόρι και τον απέρριπταν. Στην εφηβεία θέλησε να γίνει άνδρας και υποβλήθηκε σε τρεις επεμβάσεις μεταξύ του 2009 και του 2012, όμως το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο. Όπως είπε, κοιτώντας στον καθρέφτη του, αισθάνθηκε απέχθεια για το νέο σώμα του και έκρινε ότι έμεινε στη Γη, «44 χρόνια παραπάνω, από όσο έπρεπε». Έτσι πήρε την απόφαση να υποβληθεί σε ευθανασία που στο Βέλγιο είναι νόμιμη από το 2002.
 
Για να εγκριθεί η ευθανασία θα πρέπει να αποδειχτεί ότι ο ασθενής πάσχει από σοβαρή και ανίατη ασθένεια που του προκαλεί σωματικό ή ψυχικό πόνο. Εξέταση γίνεται και από ψυχίατρο που κρίνει τις ψυχιατρικές περιπτώσεις. Το 2012, 1.432 άνθρωποι επέλεξαν την υποβοηθούμενη αυτοκτονία στη χώρα και η απόφαση του 44χρονου ανοίγει και πάλι τη συζήτηση για την ευθανασία, την οποία επιλέγει ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων. Ο 44χρονος πέθανε χθες το απόγευμα. Η οικογένειά του πληροφορήθηκε την απόφαση του σήμερα το πρωί με ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα.

Το σχόλιό μας: Ευχόμαστε ολόψυχα ο Θεός της Αγάπης να τον αναπαύσει (δε ρωτάμε ποιος ήταν, τι πίστευε, τι έκανε, πώς έζησε, γιατί η αγάπη δε ρωτάει, μόνο παρακαλεί), να αναπαύσει και όλους τους αυτόχειρες αδελφούς μας και να στηρίξει τους απελπισμένους για να μην ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο.
Μεγάλες είναι και οι ευθύνες όλων μας, για την αγάπη, τη στήριξη και την προσευχή μας για τους αδελφούς μας, γνωστούς μας και άγνωστους, σε παγκόσμιο επίπεδο... Παρακαλώ, ας κάνουμε κάτι (από μια προσευχή, μια επίσκεψη, μέχρι ό,τι άλλο διατίθεται να προσφέρει ο καθένας μας στο διπλανό μας και στο "μακρινό" μας). Η αγάπη βρίσκει τον τρόπο, βρίσκει και τα φάρμακα.

ΥΓ. Ο δυστυχής αυτός αδελφός ήταν/είναι Βέλγος. Αυτή είναι η ιστοσελίδα της Ορθόδοξης Μητρόπολης Βελγίου & εδώ ένα ζεστό ορθόδοξο ιστολόγιο στα γαλλικά (με πολλά links). Περιστατικά σαν το παραπάνω (αναρίθμητα πλέον) φανερώνουν πόσο επιτακτική ανάγκη είναι για το δυτικό άνθρωπο να γνωρίσει την Ορθοδοξία, τη θεραπευτική οδό της ανθρώπινης ψυχής! Μην καθυστερείτε λοιπόν, αδελφοί και πατέρες και κάθε ένας που μπορεί να βοηθήσει. Η ιεραποστολή επείγει!

Πλούσιες χώρες φτωχοί λαοί

Ενώ ο δυτικός κόσμος συνεχίζει να προοδεύει, ο τρίτος κόσμος αντιμετωπίζει φτώχεια, επιδημίες, πολέμους, μόλυνση του περιβάλλοντος, παιδική θνησιμότητα. Πόσο φτωχές είναι όμως στην πραγματικότητα οι χώρες του τρίτου κόσμου και πόσο πλούσιες οι "ανεπτυγμένες"; Δείτε το παρακάτω Βίντεο, τα συμπεράσματα δικά σας.

Μονή Γρηγορίου. Ένα μοναστήρι με ιδιαίτερη προσφορά στον τομέα της Ιεραποστολής. Υπό την πνευματική καθοδήγηση του ηγούμενου Αρχιμανδρίτη Γεωργίου, μοναχοί της Ι.Μ. Γρηγορίου, εδώ και δεκαετίες, δίνουν τον καλό αγώνα, κυρίως σε χώρες της κεντρικής Αφρικής.

Η Γυναίκα της Αφρικής

πηγή:vatopaidi

της Νέλλης Κουσκολέκα

Δρ. Χημικού-Εδαφολόγου*

Αν και αντιπροσωπεύουν το 50% του πληθυσμού της γής και περίπου τα δύο τρίτα των ωρών εργασίας του, oι γυναίκες δεν απολαμβάνουν παρά το ένα δέκατο του εισοδήματος του πληθυσμού αυτού και έχουν στή διάθεσή τους λιγότερο από το 1% των αγαθών του πλανήτη.

H μέρα της αφρικανίδας γυναίκας είναι υπερφορτωμένη. Σηκώνεται πριν άπ’ όλους το πρωί, πριν ακόμα βγεί ο ήλιος. Η μεταφορά του νερού άπ’ το ποτάμι ή το πηγάδι απαιτεί ένα καθημερινό «πήγαιν’ έλα» σε έδαφος ανώμαλο, συχνά με ανήφορο και κατήφορο, μ’ ένα φορτίο στα κεφάλι 20-30 κιλών.
Για ν’ ανάψει φωτιά, χρειάζονται ξύλα. Σε πολλές περιοχές η αναζήτηση αυτή, έχει καταντήσει ένα σοβαρό πρόβλημα. Στα Ζαΐρ, π.χ. στην ορεινή περιοχή Κιβού, πολλές γυναίκες και κοπέλλες δουλεύουν για μισή μέρα στις φυτείες με αντάλλαγμα λίγα ξερά ξύλα.
Τρέφουν τη χώρα. Αφού φροντίσουν τα παιδιά τους φεύγουν για τα χωράφια, που συχνά βρίσκονται πολύ μακρυά άπ’ το χωριό. Η δουλειά εκεί διαρκεί περίπου 16 ώρες. Και η δουλειά αυτή σε αγρούς λαχανικών κυρίως, είναι περίπου αποκλειστική ευθύνη της γυναίκας. Οι άνδρες πηγαίνουν μόνο για το αρχικό όργωμα. Μ’ ένα τσαπί κι’ ένα μεγάλο μαχαίρι στα χέρια ετοιμάζουν τη γη για σπορά, ξεβοτανιζουν και κάνουν συγκομιδή. Κατά τις 2.00 μ.μ. γυρίζουν μ’ ένα φορτίο που είναι μισό προϊόντα της γης, μισό ξύλα για τη φωτιά. Η μεταφορά είναι κι αυτή γυναικεία δουλειά. Συχνά βλέπει κανείς γυναίκες να κουβαλούν φορτίο αρκετά μεγαλύτερο άπ’ όσο ζυγίζουν oι ίδιες.
Μόλις φτάσουν στο σπίτι αρχίζουν να καθαρίζουν το μανιόκ με την βοήθεια των κοριτσιών τους, αν έχουν. Μετά μαγειρεύουν για όλη την οικογένεια, συχνά μέσα σε μια καλύβα χωρίς παράθυρα ή τζάκι. Προτιμούν τροφές της κατηγορίας των κονδύλων (μανιόκ, είδη πατάτας κλπ.) που μαγειρεύονται γρήγορα, χωρίς να χρειάζονται πολλά ξύλα, ενώ οι τροφές που περιέχουν πρωτεΐνες σιγά-σιγά εγκαταλείπονται. Και μετά το βραδυνό φαγητό των ανδρών, είναι η ώρα της «διασκέδασης» τους, όπου μοιράζονται το υπόλοιπο του φαγητού με τις κόρες και τα μικρά. Στη συνέχεια πλένουν τα πιάτα και τα μικρά παιδιά τους και καθαρίζουν λίγο το σπίτι. Η νύχτα έχει πέσει. Μπορούν πιά ν’ αναπαυθούν. Αύριο αρχίζει μια παρόμοια μέρα, γεμάτη μόχθο.
Η δεύτερη σύζυγος. Στις πόλεις oι γυναίκες είναι πιο ανεξάρτητες ως προς τον άνδρα τους στον οικονομικό τομέα. Οι κάπως μορφωμένες εργάζονται σε γραφεία. Παρ΄ όλ’ αυτά συνεχίζουν να έχουν και όλες τις άλλες ευθύνες-δουλειές στην οικογένεια.
Για τη γυναίκα όμως της κάτω «τάξης» η ζωή είναι αφάνταστα δύσκολη. Στην πόλη όλα είναι ακριβά και η γή για καλλιέργεια σχεδόν ανύπαρκτη. Ένας μικρός κήπος λαχανικών μπορεί να χρησιμεύσει, τόσο σαν πηγή τροφίμων για την οικογένεια, όσο και τρόπος οικονομικού εισοδήματος. Οι παραδοσιακοί θεσμοί στην πόλη είναι πιο χαλαροί και κινδυνεύει η γυναίκα ή να εγκαταλειφθεί από τον σύζυγό της ή αυτός να φέρει μια δεύτερη «σύζυγο».
Και στις δυο περιπτώσεις η γυναίκα βρίσκεται μόνη της με το βάρος των παιδιών της. Και η πιο εύκολη διέξοδος από το οικονομικό αδιέξοδο είναι η πορνεία, ή της ίδιας, ή η εξώθηση σ’ αυτή των κοριτσιών της, συχνά ανηλίκων.
Όμως, είτε στο χωριό, είτε στην πόλη, η αφρικανίδα γυναίκα μένει στο περιθώριο και έξω από τα κέντρα λήψης απόφασης, είτε αυτά λειτουργούν μέσα στην οικογένεια, είτε στον κοινωνικό και πολιτικό χώρο.
Ανδρικός σωβινισμός. Οι άνδρες κατοχυρώνονται πίσω από ορισμένες παραδοσιακές πεποιθήσεις-ταμπού: «Οι άνδρες δεν κουβαλούν νερό. Δεν φορτώνονται. Αυτό είναι δουλειά της γυναίκας. Αν όχι, θα τον θεωρήσουν τρελλό και θα χάσει κάθε σεβασμό μέσα στην κοινωνία». Αν οι γυναίκες διαμαρτυρηθούν, θεωρείται πως αντιγράφουν τις γυναίκες της Δύσης. Αυτό είναι απαράδεκτο και προέρχεται από μια κοινωνικο-οικονομική κατάσταση που αντικειμενικά χαρακτιρίζεται άδικη στη βάση. Σε ορισμένα ωστόσο αφρικανικά κράτη, όπως η Ζιμπάμπουε, η Μοζαμβίκη, ή η Αγκόλα, έχουν ιδρυθεί Υπουργεία για τη «Θέση της Γυναίκας». Στα κράτη αυτά η γυναίκα έχει αναγκαστεί να πάρει μέρος στον πόλεμο δίπλα στον άνδρα, πράγμα που της έχει δώσει το δικαίωμα και τη δυνατότητα ν΄αρνηθεί την επιστροφή της στην παραδοσιακή άδικη καταπίεσή της.
* διασκευή άρθρου από το «demain le monde»

Πηγή: Τριμηνιαίο περιοδικό «Πάντα τα Έθνη», Έτος Ι΄, τ.37, 1^ο τρίμηνο 1991, εκδότης «Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος»

Ιεραποστολή στην Αφρική (ηλεκτρονικός πίνακας)

Ένας χάρτης της πολύπαθης Μαύρης Ηπείρου, που είναι στην πραγματικότητα ηλεκτρονικός πίνακας, επιτρέπει στον αναγνώστη να ζουμάρει σε κάθε χώρα και, όπου υπάρχει Ορθόδοξη Εκκλησία, να μάθει την ταυτότητά της, το κοινωνικό της έργο και στοιχεία της πνευματικής της ζωής. Αναλόγως σε όλη την έκταση του χάρτη -που είναι παγκόσμιος- μπορείτε να δείτε κέντρα της ελληνικής ιεραποστολικής δράσης σε όλο τον πλανήτη.

Ταξιδέψτε στην Αφρική (& όχι μόνο), κάνοντας κλικ εδώ.

Εκζήτηση συγγνώμης από τον Άγιο Νεκτάριο τον Θαυματουργό

Το έγγραφο του Πατριαρχείου που ζητάει συγνώμη στον Άγιο Νεκτάριο

Εβδομήντα επτά έτη μετά την κοίμησή του, εκατόν οκτώ μετά την αναχώρησή του από την Αλεξάνδρεια και τριάντα επτά μετά την επίσημη αναγνώρισή του ως Αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, ο Άγιος Νεκτάριος ο Θαυματουργός, ο οποίος αδίκως είχε κατηγορηθή και εκδιωχθή από την θέση του στο Πατριαρχείο της Αλεξανδρείας, αποκατεστάθη διά ακυρώσεως και εξαφανίσεως της άδικης ποινής η οποία του είχε επιβληθή. Συγκεκριμένα ο τότε Πατριάρχης Αλεξανρείας Πέτρος Ζ´ (+2004) και η περί αυτόν Ιερά Σύνοδος την 15.1.1998 εζήτησαν κατά την διάρκεια συνοδικής συνεδρίας και ενώπιον της εικόνος του Αγίου συγνώμη από τον Άγιο, εκ μέρους της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας.
Στην ανακοίνωση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας διαβάζουμε: «Την Α.Θ.Μ. από μακρού απησχόλησε το θέμα της αδίκου ποινής αποπομπής εκ της δικαιοδοσίας και του κλίματος της Αλεξανδρινής Εκκλησίας, του εν Αγίοις πατρός ημών Νεκταρίου Πενταπόλεως του Κεφαλά. Το γεγονός τούτο ήγαγεν Αυτήν να εισηγηθή εις την Αγίαν και Ιεράν Σύνοδον, όπως αυτή επιληφθή του σοβαρού τούτου θέματος. Μετά προσοχής πολλής η Αγία και Ιερά Σύνοδος διασκεψαμένη, εν φόβω Θεού, και της εικόνος του Αγίου ευρισκομένης εν τη Συνοδική Αιθούση, απεφήνατο διά την αποκατάστασιν της διαλευθείσης κανονικής τάξεως και εξητήσατο την συγχώρησιν παρά του Αγίου Πατρός ημών Νεκταρίου διά τον διωγμόν και την αδικώτατην κατ αυτού μήνιν, επηρεία του πονηρού».
Η απόφαση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας είναι ιστορική. Όχι διότι ο Άγιος του εικοστού αιώνος είχε ανάγκη από την ενέργεια αυτήν, αλλά διότι η πράξη αυτή είναι δείγμα γενναιότητος, μετανοίας και δικαιοσύνης. Είναι μία πράξη πού τιμά τον Πατριάρχη Πέτρο και την Σύνοδο του Πατριαρχείου, οι οποίοι θέλησαν να αποκαταστήσουν κυρίως την διασαλευθείσα κανονική τάξη και το τρωθέν κύρος των τότε προκατόχων τους.
Το φωτεινό παράδειγμα του βίου και το έργο του Αγίου Νεκταρίου μπορεί να αποτελέση στην διαχρονική πορεία της Εκκλησίας, και στους σημερινούς δύσκολους καιρούς ιδιαίτερα, σημείο αναφοράς για τους εκκλησιαστικούς ηγέτες και για κάθε χριστιανό. Θα μιμηθούμε ή θα μείνωμε στους εγκωμιαστικούς λόγους;

Οι καθ' ομολογίαν Χριστιανοί στον κόσμο

Σε ενδιαφέρον άρθρο της Ελένης Κοχαϊμίδου της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας 1-2 Ιανουαρίου 2005 σελ. 22, βρίσκουμε ορισμένες ενδιαφέρουσες στατιστικές για τους ανθρώπους που θεωρούν τους εαυτούς τους Χριστιανούς σε όλο τον κόσμο. Εδώ θα δούμε μερικά τέτοια ενδιαφέροντα νούμερα, και θα τα σχολιάσουμε.

Το άρθρο ξεκινάει με τη διαπίστωση ότι σήμερα το ποσοστό των Χριστιανών στην Ευρώπη, μειώνεται. Και εδώ, θέλουμε να κάνουμε τη σημαντικότατη διευκρίνιση, ότι όταν η συγκεκριμένη δημοσιογράφος μιλάει για Χριστιανούς, εννοεί όλους όσους θεωρούν τους εαυτούς τους Χριστιανούς. Κάτι τέτοιο βέβαια, πρέπει να διευκρινίσουμε, ότι δεν είναι σωστό, καθώς Χριστιανός χωρίς Ορθοδοξία δεν είναι Χριστιανός, αλλά αιρετικός. Θα χρησιμοποιήσουμε λοιπόν τον όρο: "καθ' ομολογίαν Χριστιανοί", δηλαδή "αυτοί που ομολογούν Χριστό", διευκρινίζοντας ότι γι' αυτούς μιλούν οι στατιστικές, και όχι για τους Χριστιανούς.

Το άρθρο λέει ότι το ποσοστό των καθ' ομολογίαν Χριστιανών στον κόσμο, είναι 31% παγκόσμια. Αλλά ενώ αυτοί αυξάνουν σε χώρες του Τρίτου Κόσμου, το ποσοστό τους μειώνεται στην Ευρώπη.

Αναφέρεται ότι από τα 2,2 δισεκατομμύρια των καθ' ομολογίαν Χριστιανών του πλανήτη, τα 519 εκατομμύρια βρίσκονται στην Ευρώπη, τα 238 εκατομμύρια στην Αμερική "του Μπους", και τα υπόλοιπα 1,4 δισεκατομμύρια βρίσκονται σε Τριτοκοσμικές χώρες όπως μπορείτε να δείτε στο χάρτη που δημοσιεύεται στο άρθρο:

 

Ενώ ο αριθμός των καθ' ομολογίαν "Χριστιανών" στην Ευρώπη μειώνεται κατά μισή ποσοστιαία μονάδα το χρόνο, αυξάνεται αντίθετα κατά 0,7% στη Βόρεια Αμερική, κατά 1,5% στη Λατινική Αμερική, στην Αφρική κατά 2,8% και στην Ασία κατά 3,7% το χρόνο. Μάλιστα, τονίζει ότι στην Κίνα έχουμε τη μεγαλύτερη αύξηση διάδοσης αυτού το καθ' ομολογίαν Χριστιανισμού, κατά 10.000 προσχωρήσεις ημερησίως.

Πιθανόν θέλοντας να δημιουργήσει εντυπώσεις η δημοσιογράφος, βάζει έναν υπότιτλο περί του Χριστιανισμού, ως "θρησκεία του Τρίτου Κόσμου". Και εκεί θέλει να υποβαθμίσει τα κοινοφελή έργα των Παπικών και των Προτεσταντών, ότι δήθεν στόχο έχουν την προσχώρηση ανθρώπων "στο χριστιανικό δόγμα", λες και αυτές οι θρησκείες έχουν ένα μόνο δόγμα, ή ότι έστω ανήκουν στο Χριστιανικό δόγμα, κάτι που δεν είναι αληθινό. Γιατί το Χριστιανικό δόγμα, μόνο στην Ορθοδοξία βρίσκεται! Πέρα από αυτή, μόνο αίρεση υπάρχει.

Το άρθρο συνεχίζει με τη διαπίστωση ότι στην Ιταλία μόνο ένας στους δέκα πηγαίνει τις Κυριακές στην Εκκλησία, στη Γαλλία μόνο ένας στους 20, και στη Γερμανία το 10% του πληθυσμού. Και πολύ σωστά καταλήγει ότι αυτό συμβαίνει επειδή ο κόσμος είναι αναγκασμένος να ασχολείται κυρίως με την επιβίωση, και μετά με τον Θεό. Βεβαίως εμείς θα προσθέσουμε ότι φταίνε δύο ακόμα παράγοντες: Η νόθευση της Χριστιανικής πίστης από τον Παπισμό και τον Προτεσταντισμό αφ' ενός, και η μεθόδευση των σημερινών καθεστώτων,να εκκοσμικεύσουν τα κράτη, κατά τη γραμμή της Γαλλικής Επανάστασης, με την αθεϊστική της θρησκευτική τοποθέτηση.

Τελειώνοντας το άρθρο, η δημοσιογράφος υποθέτει, ότι αντίθετα με τις άλλες χώρες της Δύσης, "στην Ανατολική Ευρώπη, αντίθετα, οι ναοί είναι γεμάτοι με πιστούς επειδή η θρησκεία προσδιόριζε έναν πυρήνα αντίστασης κατά των καθεστώτων του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και κατάφερε να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου", και να γίνει "όπιο των φτωχών".

Βεβαίως προφανώς έτσι θέλει να πιστεύει η δημοσιογράφος, καθώς η αλήθεια είναι ότι στην Ανατολή ουδέποτε είχαμε φαινόμενα παραχάραξης της Χριστιανικής πίστης, τύπου Παπισμού και Προτεσταντισμού. Στην Ανατολή η Χριστιανική πίστη, παρέμεινε Η ΑΛΗΘΕΙΑ, και όχι ένα σύστημα ιδεών. Παρέμεινε ο μοναδικός δρόμος αλήθειας και σωτηρίας. Γι' αυτό, όχι μόνο άντεξε στον ανηλεή πόλεμο των κομμουνιστικών καθεστώτων, αλλά σήμερα χορεύει στις στάχτες τους, με πλήρεις Εκκλησίες.

Γι' αυτό η Ορθοδοξία, όχι μόνο στον Τρίτο Κόσμο, αλλά και στην Αμερική ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ, βρίσκεται σε διαρκή άνοδο, ως την πλήρη επικράτηση του Χριστού στον κόσμο. Εκπληρώνοντας έτσι το χωρίο του Δανιήλ για τη Βασιλεία του Χριστού: "Αναστήσει ο Θεός του ουρανού βασιλείαν, ήτις εις τους αιώνας ου διαφθαρήσεται, και η βασιλεία αυτού λαω ετέρω ουχ υπολειφθήσεται· λεπτυνεί και λικμήσει πάσας τας βασιλείας, και αυτή αναστήσεται εις τους αιώνας" (Δανιήλ 2/β: 44).

Χριστούγεννα στην Αφρική

 πηγή:vatopaidi.

του Νίκου Ζαγανιάρη

  Οι εορτασμοί των χριστουγέννων στην Αφρική

 Όταν σκεφτόμαστε Χριστουγεννιάτικες εικόνες, ίσως το τελευταίο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό είναι η Αφρική. Κάτι λογικό γιατί το συνήθως καυτό κλίμα της, οι ξερές έρημοι και το στερεότυπο που λέει ότι δεν υπάρχουν αρκετοί Χριστιανοί στην Αφρική, δεν συνάδουν με τη «δυτική» Χριστουγεννιάτικη ιδέα.

Και όμως…350 εκατομμύρια Χριστιανοί στην Αφρικανική ήπειρο τιμούν και δοξάζουν τη γέννηση του Θεανθρώπου.
Οι Χριστουγεννιάτικες ετοιμασίες είναι ενδιαφέρουσες και γεμάτες εορταστικό πνεύμα όπου και αν βρίσκεται κάποιος στον κόσμο. Η αγαλλίαση διαπερνά τις καρδιές και εξαφανίζει τις αποστάσεις, τις προκαταλήψεις, τα προβλήματα, τις λύπες και για μερικές μέρες μας κάνει να αισθανόμαστε ζεστασιά και αδερφική ενότητα. Ας δούμε λοιπόν πως γιορτάζεται σε κάποιες χώρες της Αφρικής η γιορτή των Χριστουγέννων.
Κονγκό
Ένα γκρουπ είναι επιφορτισμένο αποκλειστικά με τον στολισμό της Χριστουγεννιάτικης παρέλασης, ενώ ένα άλλο τριγυρνά στα χωριά και τραγουδάει Χριστουγεννιάτικες μελωδίες και τραγούδια. Οι υπόλοιποι ντύνονται με τα καλά τους ρούχα, κάνουν συμβολικά δώρα και δίνουν δείγματα αγάπης για τον Χριστό στις Εκκλησίες προς τιμήν της Γενέθλιας περίστασης. Αργότερα τρώνε μαζί με τους φίλους τους σε τραπέζια που γίνονται έξω από τα σπίτια τους. Στην τελετή της προσφοράς των δώρων δεν υπάρχει κάποιος που να μην προσφέρει το δώρο του, το οποίο το εναποθέτει σε μια υπερυψωμένη πλατφόρμα μπροστά από την Αγία Τράπεζα.
Νότιος Αφρική
Όσο μας φαίνεται περίεργο ότι τα Χριστούγεννα έχουν καλοκαιριάτικες θερμοκρασίες και διακοπές οι Νότιο-Αφρικανοί, άλλο τόσο πρέπει να φαίνεται στους ίδιους παράξενο και ασυνήθιστο το βαρυχειμωνιάτικο σκηνικό που έχουμε εμείς στα δικά μας Χριστούγεννα. Λιακάδα, ανθισμένα λουλούδια, γιορτινά τραγούδια υπό το φώς
των κεριών, και στολισμοί με κλαδιά από έλατα δέντρων είναι στην Χριστουγεννιάτικη διάταξη των Νότιο-Αφρικανών. Τα παιδιά κρεμούν τις κάλτσες τους και τα δώρα αλλάζουν συνεχώς χαρούμενα χέρια.
Γκάνα
Στην δυτική ακτή της Αφρικής, τα σπίτια και οι Εκκλησίες στολίζονται 4 εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα, ενώ παραμονές Χριστουγέννων κάνουν ότι και εμείς. Δηλαδή ξοδεύουν τα λεφτά τους! Εκείνη τη περίοδο θερίζεται το κακάο οπότε ο Γκανέζοι έχουν χρήματα τα οποία ξοδεύουν για τους ίδιους και τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Αργότερα γυρνούν όλοι στα σπίτια τους ακόμη και οι πιο σκληρά εργαζόμενοι. Τα παιδάκια τραγουδούν Χριστουγεννιάτικους ύμνους και «ειδοποιούν» τον κόσμο για την έλευση του Χριστού.
Οι Εκκλησίες στολίζονται με αναμμένα κεράκια,φύλλα από αειθαλή δέντρα, και κλαδιά φοίνικα.
Ανήμερα των Χριστουγέννων οι Γκανέζοι κάνουν παραστάσεις που έχουν σχέση με την καταγωγή τους και αφού ντυθούν σαν Χριστουγεννιάτικοι άγγελοι τραγουδούν όλοι μαζεμένοι.
Λιβερία
Ένας φοίνικας στολισμένος με καμπανάκια είναι το αντίστοιχο του δυτικοφερμένου Χριστουγεννιάτικου δέντρου. Το πρωί των Χριστουγέννων όλοι τραγουδούν τα κάλαντα, και ανταλλάσουν δώρα που συνήθως χρησιμεύουν και διευκολύνουν πρακτικά τη ζωή τους. Το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, στήνεται έξω από το σπίτι, και έχει μπόλικο ρύζι, μοσχάρι και πολλά μπισκότα. Τα πυροτεχνήματα στο τέλος της ημέρας συμβολίζουν την άφιξη του Θεανθρώπου στη γη.
Αιθιοπία
Είναι εντυπωσιακή η ομοιότητα των εορτασμών της "ορθόδοξης Εκκλησίας" με το πώς γιορτάζονται τα Χριστούγεννα στην Αιθιοπία. Τα Χριστούγεννα ονομάζονται Ganna και γιορτάζονται στις 7 Ιανουαρίου λόγω διαφορετικού ημερολογίου.
Οι εορτασμοί λαμβάνουν μέρος σε αρχαίες εκκλησίες σκαλισμένες από ηφαιστιογενή πέτρα.
Αρσενικά και θηλυκά κάθονται χωριστά. Πριν μπουν στην Εκκλησία παίρνουν κεράκια και αφού τα ανάψουν περπατούν γύρω από την Εκκλησία τρείς φορές και περιμένουν έως και τρείς ώρες να ολοκληρωθούν οι ψαλμοί.
Την ημέρα των Χριστουγέννων μαζεύονται σε όλα τα μέρη της χώρας προσκυνητές οι οποίοι μένουν μέσα στις εκκλησίες προσεύχονται, και τραγουδούν ύμνους. Έπειτα όλοι μαζί κάνουν μια πορεία σε έναν κοντινό λόφο υπό την καθοδήγηση τριών νεαρών ανδρών που τους κουμαντάρουν με μαστίγιο. Οι προσευχόμενοι ταΐζονται
με ψωμί και κρασί που έχει ευλογηθεί από ιερείς.
Την υπόλοιπη μέρα οι Αιθίοπες ανταλλάσσουν απλά δώρα, τρώνε σε τσιμπούσια και χορεύουν.
Μαλάουι
Το πιο χαρακτηριστικό Χριστουγεννιάτικο έθιμο στο Μαλάουι είναι αυτό των παιδιών που είναι ντυμένα με φούστες φτιαγμένες από φύλλα, κρατώντας αυτοσχέδια μουσικά όργανα, και τριγυρνούν από πόρτα σε πόρτα τραγουδώντας και χορεύοντας. Όπως και εδώ, παίρνουν ένα συμβολικό χρηματικό ποσό για «το καλό»
Το "πνεύμα" των Χριστουγέννων
Οι διαφορές μεταξύ του τρόπου εορτασμού μεταξύ του Δυτικού κόσμου και της Αφρικής είναι αρκετές και μπορεί μερικά ήθη και έθιμα να μοιάζουν, η βασική όμως διαφορά περιστρέφεται γύρω από το πνεύμα του εορτασμού. Δηλαδή στην Αφρική το βασικό κομμάτι του εορτασμού έχει να κάνει με την επίσκεψη στην Εκκλησία, τη πνευματική σημασία των Γενεθλίων του Χριστού και λιγότερο με την ανταλλαγή δώρων (που δεν απουσιάζει βεβαίως) και την κατανάλωση.
Σίγουρα παίζει ρόλο το γεγονός πως δεν υπάρχουν πολλά εμπορικά μαγαζιά στην Αφρική, ή ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού είναι κάτω από τα όρια της φτώχιας.
Πάντως οι Χριστουγεννιάτικοι εορτασμοί στην Αφρική εστιάζουν σε άλλα πράγματα, που τελικά έχουν να κάνουν με την αυθεντική ουσία του εορτασμού.
Δηλαδή την ψυχική κάθαρση και την αναπτέρωση της ελπίδας για ένα καλύτερο μέλλον.

Στην «τριτοκοσμική» Αφρική...

πηγή:amen
του Ανδρέα Ε. Θεοδωράτου, Πολιτικού Μηχανικού

Φτάνοντας ξημερώματα στο Παρίσι, στην πόλη του Φωτός, μετά από παραμονή 20 ημερών στην μεγάλη χώρα του Κονγκό, το μυαλό είναι θολωμένο. Οι εμπειρίες συμπυκνωμένες και πρωτόγνωρες. Πριν 8 ώρες είχαμε αφήσει, μαζί με τον π. Θεοδόσιο, τη σχεδόν σκοτεινή (λόγω λιγοστών φώτων) Κινσάσα -πρωτεύουσα της Ρεπουμπλικανικής Δημοκρατίας του Κονγκό (πρώην Ζαΐρ), και φτάσαμε στο πολύφωτο Παρίσι. Αφήσαμε τον «Τρίτο Κόσμο» και ήρθαμε στον «Πολιτισμό». Αφήσαμε τα μικρόβια και τις μεταδοτικές αρρώστιες και ήρθαμε στο « καθαρό περιβάλλον».


Αβίαστα και χωρίς σκέψη άρχισα τις συγκρίσεις. Όλα μου φαίνονταν διαφορετικά και όντως είναι.


Παρατηρώ τους ανθρώπους. Όλοι τρέχουν. Όλοι κάπου πάνε γρήγορα. Αν τους σταματήσεις και τους πεις καλημέρα θα απορήσουν. Στην Αφρική άλλοι ρυθμοί. Πιο αργοί. Λιγότερα αυτοκίνητα. Λιγότερα και σαφώς χειρότερα μέσα μεταφοράς.
Αν χαιρετήσεις τον κόσμο, όλοι θα σε χαιρετήσουν. Τα πρόσωπά τους πιο ήρεμα, ίσως και πιο πονεμένα, αλλά σίγουρα πιο ήρεμα και με περισσότερο χαρά. Τα παιδιά της Αφρικής έχουν περισσότερο φως στα πρόσωπά τους, παρ’ όλη τη δερματική τους απόχρωση. Έχουν φως στα μεγάλα και εκφραστικά μάτια τους, στις κινήσεις τους, στην συμπεριφορά τους, στο ευχαριστώ τους!


Τους λείπει το φαγητό, το νερό, η εκπαίδευση, το σύνθετο παιχνίδι, η τηλεόραση, οι «διασκεδάσεις», αλλά η συμπεριφορά τους είναι αγνή, άδολη, αυθεντική… Βρίσκουν χαρά στο παραμικρό. Τους δίνεις μια απλή καραμέλα και σε αντικρίζουν με βλέμμα γεμάτο ευγνωμοσύνη!


Άκουγα από μικρό παιδί για την τριτοκοσμική Αφρική. Περίμενα να δω τους υποανάπτυκτους, τους δυστυχισμένους.


Τους βρήκα, τους αντίκρισα. Και είναι πολλοί. Πάρα πολλοί. Αλλά τελικώς βρήκα ανθρώπους να με ελέγχουν και να αναρωτιέμαι ποιοι είναι και πού ζουν τελικώς οι «τριτοκοσμικοί»!


Γνωρίσαμε και ζήσαμε ανθρώπους που έχουν αφιερώσει όλο το είναι τους, όλη την ύπαρξή τους, στην προσφορά, στην ανιδιοτέλεια  και στην διάδοση του μηνύματος της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην χώρα. 


Συναντήσαμε και θαυμάσαμε τους φοιτητές της Θεολογικής Σχολής του πρώτου Ορθοδόξου Πανεπιστημίου της Αφρικής στην Κινσάσα, το οποίο οραματίστηκε και υλοποίησε με πολύ κόπο και αγώνα ο σεβαστός σε όλη τη χώρα Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πενταπόλεως κ. Ιγνάτιος, ο οποίος με πολύ σοφία επιστράτευσε και τον κατά πάντα άξιο διάδοχό του Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής κ. Νικηφόρο Μικραγιαννανίτη.


Εκεί οι αντιθέσεις στις συγκρίσεις μεγαλώνουν.


Πανεπιστήμιο υποδειγματικής λειτουργίας. Πρότυπη Ορθόδοξη Θεολογική Σχολή. 75 φοιτητές. 75 ιεραπόστολοι. Όλη μέρα εκεί, ή τι λέγω, όλα τα 5 χρόνια σπουδής, εκεί. Δεν υπάρχουν τα χρήματα να πάνε στα σπίτια τους. Με κέντρο έναν λαμπρό βυζαντινό ναό αφιερωμένο στην μνήμη του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη, στον οποίο γίνονται καθημερινά οι βασικές ακολουθίες της Εκκλησίας μας. Δεν μπορούσα να κρύψω τα συναισθήματα κατανύξεως στο πρώτο μεγάλο απόδειπνο που συμμετείχαμε εκεί. Με σιγουριά κατάλαβα ότι ήταν το καλύτερο πού είχα ζήσει στην ζωή μου. Να ακούς 30- 40 νέους να ψέλνουν χορωδιακά το  «Μεθ’ ημών ο Θεός» και το «Κύριε των Δυνάμεων». Επιπλέον συνειδητοποιούσες έντονα την κοινή λειτουργική εμπειρία με την εκκλησία της Αφρικής και το βίωμά μας με το δική μας σε κάνει καταλαβαίνεις το πόσο μαζί και ίδιοι είμαστε μες στην ανθρώπινη διαφορετικότητά μας. Όλα εκεί προσφέρονται Δωρεάν, χωρίς καμιά επιβάρυνση για τους φοιτητές. Από την φοίτηση, μέχρι την ένδυση και την διατροφή. Γεγονός αδιανόητο για την χώρα του Κονγκό. Τίποτα δεν γίνεται δωρεάν στην χώρα αυτή. Ούτε δωρεάν παιδεία υπάρχει, ούτε δωρεάν υγεία.


Πανεπιστήμιο καθαρό, χωρίς επιγραφές, λερωμένους τοίχους, πανό, αφίσες, ντουντούκες, καταλήψεις.
Το κάθε πράγμα στην Αφρική το δημιουργούν για να το χρησιμοποιήσουν σωστά. Αλλιώς δεν έχουν την πολυτέλεια να το φτιάξουν.


Επιπλέον μένεις κατάπληκτος όταν στην «τριτοκοσμική» Αφρική αντίκρισα 6:30 ώρα το πρωί, στην αρχή του κυριακάτικου Όρθρου τον ναό του Αγίου Ανδρέου στην Κανάγκα – το κέντρο όλης της Ορθόδοξης Ιεραποστολικής προσπάθειας της χώρας- σχεδόν γεμάτο από πιστούς όλων των ηλικιών και μέχρι τις 7:30 να έχει γεμίσει και ο κόσμος να παραμένει έξω στον ήλιο έως στις 11 περίπου που τελείωσε η Θεία Λειτουργία. Όπως έμεινα έκπληκτος και με την χορωδία περίπου 30 παιδιών που έψαλλαν βυζαντινά στα Ελληνικά , στα Γαλλικά και στις τοπικές τους διαλέκτους, με εκπληκτικό τρόπο και μέσα μου αναρωτιόμουν αν σε ολόκληρη την Ορθόδοξη Ελλάδα υπάρχουν τέτοιες χορωδίες. Η ώρα του «Κοινωνικού» μεγέθυνε τον θαυμασμό μου, όταν στον κατάμεστο ναό και στο κάλεσμα του ιερέως να μεταλάβουν οι πιστοί, δημιουργήθηκε χωρίς καμία αναστάτωση και ανησυχία μία σειρά που ξεκινούσε από τους ιερείς και τελείωνε έξω από τον ναό! Στον νου μου έρχονταν αντίστοιχες εικόνες από τις δικές μας ενορίες! Σε εκείνον τον ναό η Πάτρα τους λέει πολλά! Μας συνδέει κάτι. Αυτό είναι ο Άγιος Ανδρέας! Ο Άγιος είναι πάντα μαζί μας. Πάντα μπροστά μας. Όντως οικουμενικός απόστολος. Αφήσαμε τον τεράστιο ναό του Πρωτοκλήτου των Αποστόλων στην πόλη μας και στο Κονγκό αντικρίσαμε με δέος τον μεγαλύτερο ορθόδοξο ναό της Χώρας αφιερωμένο στην μνήμη του!


Η επίσκεψή μας στα «τριτοκοσμικά» σχολεία τους ήταν η επόμενη έκπληξή μας. Επισκεφτήκαμε σχολεία όλων των βαθμίδων. Η Ορθόδοξη Εκκλησία προσπαθεί δίπλα από κάθε Ναό που κατασκευάζει να οικοδομεί και ένα σχολείο. Σε μερικές περιπτώσεις προηγείται η οικοδόμηση του σχολείου από τον Ναό. Τα παιδιά διψούν για μάθηση. Μόνο στα σχολεία Lumiere de Nations (Φως Εθνών) που ίδρυσε ο γνωστός αείμνηστος, μεγάλος και φλογερός ιεραπόστολος π. Χαρίτων Πνευματικάκης και τα συντηρεί ο δραστήριος Ιεραποστολικός Σύλλογος της πόλεώς μας «Πρωτόκλητος» φοιτούν δωρεάν πάνω από 1000 παιδιά.  Παρατηρείς από την πρώτη στιγμή που κυκλοφορείς στις διάφορες πόλεις ότι σε όλα τα σχολεία του Κονγκό οι μαθητές είναι με ομοιόμορφο ντύσιμο. Ξεχωρίζουν και σε ξαφνιάζει το θέαμα ευχάριστα. Όπως ξαφνιάζεσαι και με την πειθαρχία που επιδεικνύουν και με τον σεβασμό που συμπεριφέρονται. Αδυνατώ να μεταφέρω την συγκίνηση και το πανηγύρι που έστησαν οι κάτοικοι όταν κατά την επίσκεψη μας στη περιοχή Mikalai της Kanagka, ο Δεσπότης τους ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσουν οι εργασίες για την οικοδόμηση σχολείου δίπλα στην υπάρχουσα εκκλησία!


Η σκέψη συνεχίζει και ιλιγγιά. Δεν θέλω να επεκταθώ και σε άλλα παραδείγματα και μορφές της αφρικανικής «τριτοκοσμικής» ζωής. Ίσως κάποια άλλη φορά.


Ο Μητροπολίτης Νικηφόρος στο Κογκό Κινσάσα με τον Μητροπολίτη Ιγνατιο, ο π. Θεολόγος στο κράτος του Κογκό- Μπράζα και οι πολύτιμοι και θαυμάσιοι συνεργάτες τους, ζουν καθημερινά ένα θαύμα. Θαύματα ζωντανά που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση. Πώς λειτουργούν όλα αυτά; Πώς ανυψώθηκαν; Ποιός τα φροντίζει; Ποιος φροντίζει και ταΐζει τα 75 παιδιά του πανεπιστημίου, τα χιλιάδες παιδιά των σχολείων, τα 35 παιδιά του Ορφανοτροφείου στο Dolisie; Ποιός θα βοηθήσει να τελειώσει η κλινική του «Αγίου Λουκά του Ρώσου του Ιατρού» στο Pointe Noire, των Ναών της Αγίας Φωτεινής, του Αγίου Δημητρίου, το σχολείο στο Mikalai, το πρώτο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στο Κογκό; Η λογική σταματάει. Αρχίζει το θαύμα. Ή καλύτερα το θαύμα υπάρχει και χωρίς να σταματήσει η λογική αλλά μάλλον μόνο όταν μας αποκαρδιώσει το αποτέλεσμα του τρόπου της το αντιλαμβανόμαστε.


Οι άνθρωποι της Ιεραποστολής έχουν φτάσει πολλές φορές στο αδιέξοδο και συνεχώς παρουσιάζονται λύσεις! Οι ιστορίες που μοιράστηκαν μαζί μας πολλές και θαυμαστές. Στην Αφρική δεν απογοητεύονται όμως, δεν απελπίζονται, δεν μιλάνε για οικονομική κρίση γιατί την ζουν καθημερινά, δεν αυτοκτονούν... Ξέρουν ότι ο Θεός είναι παρόν και στέλνει λύσεις. Μέσα στις λύσεις είμαι και εγώ και εσύ και εσείς! Όλοι μπορούμε να γίνουμε λύσεις και βοήθεια. Είτε με την προσευχή μας, είτε με τον σταυρό μας, είτε  και με τον οβολό μας τον ελάχιστο!


Η «τριτοκοσμική» Αφρική διδάσκει την πολιτισμένη και Ορθόδοξη Ελλάδα.


Καλή Ανάσταση!



.

Bαρβαρότητα!!!

Την ώρα που στην Ελλάδα οι χριστιανοί ομφαλοσκοπούμε, στη Νιγηρία οι χριστιανοί γίνονται κυριολεκτικά ολοκαύτωμα, εξαιτίας των επιθέσεων φανατικών μουσουλμάνων. 

Η φωτογραφία είναι ενδεικτική της βαρβαρότητας.